هدايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٥
فصل هفتم روشهاى قرآن در هدايت انسان قرآن مجيد براى هدايت انسانها نازل شده است تا با تربيتشان، آنان را از ظلمتها به سوى نور رهنمون شود. اين كتاب الهى براى تحقق اين هدف از روشهاى گوناگون چون نقل قصه، مثل، استدلال، موعظه و سخنان حكمتآميز، بشارت و انذار و ... استفاه كرده است. در اين فصل براى تبيين بيشتر اين روشها به شرح آنها مىپردازيم.
قصه گويى داستان سرايى از گذشتههاى دور در ميان انسانها رايج بوده و انسانها با علاقه تمام قصهها را شنيده و سينه به سينه و نسل به نسل به افراد پس از خود انتقال دادهاند. جاذبه قصه در بين شنوندگان موجب شده كه بازار قصه سرايان خيالى نيز رونق بگيرد و كتب فراوانى در اين زمينه بجاى بماند.
استقبال از قصه، اختصاص به گروه خاصى از انسانها ندارد و همه اقشار افراد جامعه از كوچك و بزرگ را به خود جذب مىنمايد. قصه علاوه بر پركردن اوقات فراغت و وسيله سرگرمى، فوايد مهمترى ديگر نيز دارد كه باختصار به آنها اشاره مىكنيم.
١- آنچه به وسيله تجربه ثابت شده و علم روانشناسى نيز آن را تأييد مىكند، اين است كه اثرات پند و اندرز غيرمستقيم بر انسانها بيش از پند و اندرز مستقيم است.
بخشى از هنر داستان خوب نيز در همين زمينه است كه با تحسين يا تقبيح قهرمانان داستان، بطور غيرمستقيم خوبىها و بدىها را به انسان مىشناساند و خواننده را به خوبىها دعوت كرده و از زشتىها باز مىدارد.