هدايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٣
خواهند برد. قرآن شريف در تعبير زيباى خود، به اين حقيقت اشاره نموده كه اگر حق بخواهد از هواهاى چنين گروهى تبعيت كند نتيجهاش فساد و تباهى عالم وهمه انسانهاست:
«وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْوَاءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماوَاتُ وَالْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ» «١» و اگر حق از هوسهاى آنها پيروى كند، آسمانها و زمين و همه كسانى كه در آنها هستند تباه مىشوند.
به همين جهت در چندين آيه به پيامبرش اعلام مىكند كه اگر از خواستههاى مشركان پيروى كنداز دايره ولايت الهى بيرون رفته و ديگر از سوى خداوند حمايت نمىشود و در گروه ظالمين قرار خواهد گرفت. «٢» از سوى ديگر به عموم مسلمانان نيز تذكر مىدهد كه تمايلى به آنها نشان ندهيد، زيرا تمايل به اهل ضلالت، چيزى جز آتش فتنه و عذاب در دنيا و آخرت را به همراه نخواهدداشت:
«وَ لا تَرْكَنُوا الَى الَّذينَ ظَلَموُا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ» «٣» و بر ظالمان تكيه ننماييد، كه موجب مىشود آتش شما را فرا گيرد.
٧- مرتدين:
دسته ديگر از گمراهان كسانىاند كه ابتدا راه حق را شناخته و بدان ايمان آوردهاند، اما سپس از آن برگشته و به باطل گرايش يافتهاند.
«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْراً لَن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُولئِكَ هُمُالضَّالُّونَ» «٤» كسانى كه پس از ايمان كافر شدند و سپس بر كفر (خود) افزودند، (و در اين راه