هدايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١١
در اين آيه به چهار خصيصه اين گروه اشاره شده و به نظر مىرسد كه اين چهار ويژگى بر هم مترتّبند، يعنى كسانى كه به لقاى الهى اميدوار نيستند به سوى دنيا رو آورده و بدان راضى مىشوند و سپس بيشتر دل بدان داده و به جايى مىرسند كه دني هدايت در قرآن ١٢١ نمونههايى از مثلهاى قرآنى ص : ١٢١ ا تنها محل تكيه و اطمينان آنها مىشود و در آخر نيز همين اطمينان به دنيا سبب مىشود كه از هر چه آيت الهى است چشم پوشيده و حقايق را نتوانند ببينند و جزاى گمراهى چنين گمراهانى نيز جز آتش دوزخ نخواهد بود.
٥- منافقان:
دسته ديگرى كه در فرهنگ قرآن كريم جزو گروههاى گمراه نامبرده شدهاند، منافقان مىباشند. منافقان كسانى هستند كه در ظاهر به اسلام و ايمان تظاهر نموده ولى در باطنشان خبرى از ايمان نيست. آياتى از سوره بقره به معرفى آنان پرداخته و تصريح مىكند كه چنين گمراهانى هرگز تجارتشان سودمند نخواهد بود؛ زيرا اينان خود ضلالت و گمراهى را بر هدايت ترجيح دادهاند:
«أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَتْ تِجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ» «١» آنان كسانى هستند كه گمراهى را به جاى هدايت خريدهاند (برگزيدهاند) و تجارت آنها سودى نداده و هدايت نيافتهاند.
اين منافقان، چنان در گمراهى فرو رفتهاند كه به تعبير قرآن مجيد، كر و گنگ و كورند؛ نه توان شنيدن حقايق را دارند و نه سخنى از حق بر زبان مىرانند و نه مىتوانند حق را ببينند و درك كنند. در ادامه آيات دو مثل براى بيان گمراهى و راه به جايى نبردن اين گروه مىزند، در يكى، اينان را به شخصى تشبيه كرده كه آتشى روشن كرده تا اطراف خود را ببيند و راه خود را پيدا كند اما طوفانى سخت آن را خاموش نموده و توان تشخيص را از