الَّذى‌ اصابَ سَبيلَ الْهُدى‌ وَ قامَ عَلَى الطَّريقِ وَ نَوَّرَ فى‌ قَلبِهِ الْيَقينَ» «١» اى مؤمنين، هر كه ببيند ظلم و ستمى روا مى‌دارند و مردم را به منكر و ناپسنديده‌اى مى‌خوانند و آن را به دل انكار كند، رهايى يافته و پاك است. و هر كه آن را به زبان انكار كند اجر و مزد يافته و پاداشش از انكار كننده به دل بيشتر است و هر كه آن را با شمشير انكار كند تا كلمه خدا بلندتر و كلمه ستمكاران پست‌تر باشد او كسى است كه به راه رستگارى رسيده و بر راه راست قيام نموده و يقين و باور در دل او روشن گشته است.
٣- صبر در بلا از ديگر ويژگى‌هاى مهتدين، صبور بودن در مواقع رخداد حوادث و وقايع تلخ است.
اينان به اتكاى ايمان محكم خويش همه چيز را از خدا دانسته و با همين اتكا، تحمل را پيشه خويش ساخته‌اند؛ به گونه‌اى كه حوادث ترس آور، وقوع قحطى و مسائلى كه باعث تلف شدن جان‌ها و اموال مى‌شود، آنها را متزلزل نمى‌سازد و از هدف و راهشان بازنمى‌دارد. «٢» ٤- حق جويى و حق پذيرى‌ قرآن مجيد، شنيدن سخن ديگران و پذيرش كلام بهتر از ميان آنها را از ديگر ويژگى‌هاى هدايت يافتگان مى‌داند، هدايت يافتگانى كه «اوُلوُا الالْباب» ناميده شده و از نعمت هدايت‌هاى ظاهرى و باطنى برخوردارند.
«الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبَابِ» «٣» همان كسانى كه سخنان را مى شنوند و از نيكوترين آنها پيروى مى‌كنند؛ و آنان‌