آشنايى باتفاسير و روشهاى تفسيرى - فوقانی، حیدر - الصفحة ٨٤

٥- به‌وسيله تفسير موضوعى مى‌توان اسرار و پيامهاى تازه قرآن را، از طريق انضمام آيات بر يكديگر به دست آورد.
مفسر يك موضوع اجتماعى، اعتقادى را كه [احتمالًا در زندگى با آن برخورد داشته و در او تأثير گذاشته‌] انتخاب نموده و با جمع‌آورى دستاوردهاى عقل بشر در آن موضوع به سراغ قرآن مى‌رود و با يك ديد كلى به قرآن و مطالبى كه پيرامون آن موضوع در قرآن آمده، بهتر مى‌تواند به مشكلات و مسائل روز پاسخ دهد.
روشهاى تفسير موضوعى‌ ١- شيوه خدامحورى: تقسيم معارف قرآن براساس محور «اللَّه» يعنى ابتدا پيرامون خداشناسى در قرآن تحقيقى بعمل مى‌آيد، و سپس براساس اين محور عنوانهاى كلى ديگر ذكر مى‌شود؛ كه آن عنوانهاى كلّى نيز به عناوين جزئى‌تر تقسيم مى‌شود و به شكل مباحث طولى براساس اهميت و ارتباط با خداوند، مقدم و مؤخر شده و مورد بحث قرار مى‌گيرد.
ويژگى اين تفسير يك‌پارچه ديدن همه موضوعات در سايه خدامحورى است. «١» ٢- روش تسلسل طبيعى: در اين روش، تفسير موضوعى براساس تسلسل طبيعى بين آيات و موضوعات است. يعنى آيات به همان صورت كه در قرآن كريم آمده است به شكل موضوعى تفسير مى‌شود.
پرسش‌ ١- قرآن كريم تاكنون به چند سبك تفسير شده است؟ هر كدام را تعريف كنيد.
٢- سبك تنظيم قرآن چگونه است؟ چرا؟
٣- ترتيب آيات و سوره‌ها در قرآن موجود بر چه اساسى است؟
٤- دو فايده از فوايد تفسير موضوعى را ذكر كنيد.
٥- روش‌هاى تفسير موضوعى را نام ببريد.