آشنايى باتفاسير و روشهاى تفسيرى - فوقانی، حیدر - الصفحة ١٧
اعتبار اين كتاب شريف به حدى است كه اگر رواياتى نقل شده باشد ولى مضمون آنها با ظاهر قرآن مخالف باشد، در صورت امكان، بايد آنها را بوجهى حمل كنيم كه تعارض برداشته شود و در صورتى كه چنين امكانى نباشد، آن روايات قابل قبول نيست و بايد معتقد شويم كه از امامان عليهم السلام صادر نشده است.
كتاب هدايت جهانيان قرآن براى نجات بشر و هدايت همه انسانها از هر نژاد و رنگ نازل شده است:
«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذى انْزِلَ فيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ» «١» ماه رمضان كه در آن قرآن براى هدايت مردم نازل شده است.
مخاطب قرآن نيز همه انسانها هستند:
«يا ايُّهَا الْانْسانُ ...» «٢» «يا بَنى آدَمَ ...» «٣» «يا ايُّهَاالنَّاسُ ...» «٤» البته كسانى از هدايت قرآن بهرهمند مىشوند وبه سعادت مىرسند كه بدان ايمان بياورند.
آن را امام خويش قرار دهند و به فرامينش گردن نهند و عمل كنند. با توجه به اين مطلب است كه در آياتى هدايت قرآن به مؤمنان، محسنان و با تقوايان اختصاص داده شده است. «٥» جالب اينجاست كه در اين آيات نيز مخاطب عموم انسانها هستند نه ملت، نژاد، قبيله، اهل مملكت يا اهل شهرى خاص، بلكه همه انسانهايى كه به تقوا، ايمان و احسان متصف شدهاند.
مخاطب قرآن انسانهاى همه زمانها و مكانها هستند و قرآن براى به سعادت رساندن همه بشريت از زمان نزول تا آخر جهان نازل شده است وكتابى جهانى و جاويد است.