آشنايى باتفاسير و روشهاى تفسيرى - فوقانی، حیدر - الصفحة ٣٥

دلايل موافقان‌ در مقابل مخالفان ترجمه، بيشتر علماى مذاهب، ترجمه قرآن را جايز مى‌شمارند «١» و دلايل آنان عبارت است از:
١- اسلام دين جهانى است و دعوت آن عموميت داشته و همه اقوام و ملل را به خود فرامى‌خواند، «٢» از اين رو پيام كتاب آسمانى آن براى همگان بايد روشن شود و اين براى افراد غير عرب جز از طريق ترجمه، ميسّر نيست.
٢- به صراحت از سنّت و روايت، جواز ترجمه قرآن و صحت و مشروعيت آن بدست مى‌آيد همانگونه كه سلمان فارسى با اطلاع پيامبر صلى الله عليه و آله چنين كرد. «٣» ٣- تبليغات سوء بر ضد قرآن و اسلام همواره در جريان است، ترجمه قرآن و تبليغ و نشر آن مى‌تواند از بهترين راههاى مبارزه و مقابله با اين تبليغات مسموم باشد.
در مجموع پس از بررسى ادله مخالفان و موافقان، روشن مى‌شود كه ترجمه قرآن نه‌تنها مذموم نيست بلكه عملى ممدوح و گاهى بسيار لازم است؛ تنها رعايت نكاتى مى‌تواند نقاط مبهم در ذهن مخالفان را كه قائل به حرمت ترجمه شده‌اند برطرف نمايد.
اول اين‌كه در ترجمه سعى شود از مفاهيمى استفاده شود كه معانى وسيع قرآن را بهتر منعكس نمايد، و به حقايق قرآنى نزديك‌تر باشد و با انجام كار گروهى و دقيق حتى‌الامكان بايد از ورود غلط در آن جلوگيرى نمود.
دوم اين‌كه تبليغ به فراگيرى و خواندن متن قرآن در كنار ترجمه، انجام شود تا مخالفان نيز بفهمند غرض از ترجمه، ايجاد قرآنى در كنار قرآن اصلى نيست، بلكه غرض رساندن پيام قرآن به مخاطبانى است كه راهى جز استفاده از ترجمه براى آنان وجود ندارد. «٤» انواع ترجمه‌ ترجمه معمولًا به دو نوع انجام مى‌شود: