آشنايى باتفاسير و روشهاى تفسيرى - فوقانی، حیدر - الصفحة ٣٨
درس پنجم نياز به تفسير قرآن مجيد كتاب هدايت براى عموم بشر است و چنين كتابى نبايد در اداى مقاصد خويش، داراى اجمال و ابهام باشد. خود قرآن در اين زمينه مىفرمايد:
«وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ» «١» قرآن را براى تذكّر آسان نموديم، پس آيا كسى هست كه متذكر شود؟! و در جاى ديگرى مىفرمايد:
«وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلّ شَىْءٍ» «٢» و كتاب را بر تو نازل كرديم درحالى كه بيان كننده همهچيز است.
بنابراين چه حاجت به تفسير و مفسّر دارد؟
در جواب اجمالى از سؤال فوق بايد گفت كه آرى، قرآن براى هدايت بشر نازل شده و قابل فهم و درك است و مشكل و معما نيست ولى اين بدان معنا نيست كه هر كس، حتى هر عرب زبانى مىتواند با مراجعه به قرآن همه مفاهيم آن را، آنهم به طور صحيح درك كند.
كتابى كه بيان كننده همهچيز است، كتابى كه معانى بلند معنوى را در قالب الفاظ عادى و روزمره بيان كرده، كتابى كه مىخواهد جوابگوى همه نيازهاى بشر تا هميشه تاريخ باشد، به طور طبيعى براى همهكس به طور كامل قابل فهم نيست و به همين جهت به معلّم و مفسر نياز دارد. وقتى كتابهاى علمى، فلسفى و كلامى كه به هيچ وجه با قرآن قابل قياس نيستند، به معلم