آشنايى باتفاسير و روشهاى تفسيرى - فوقانی، حیدر - الصفحة ٩١

از امتيازات مهم ديگر اين تفسير، پرهيز از اسرائيليات است. مؤلف كوشيده است تا روايات ساختگى كه در كتب اهل سنت آورده شده را با توجه به روايات معصومان عليهم السلام به نقد كشيده و اشكالات آن‌ها را روشن نمايد. به عنوان نمونه در ذيل آيه ٩٦ سوره بقره، به احاديث ساختگى در مورد هاروت و ماروت كه در كتب روايى اهل سنت آمده است اشاره نموده و آنها را با استناد به حديثى از امام رضا عليه‌السلام مبنى بر پاك و مطهر بودن فرشتگان از جميع زشتيها و ناپاكيها مورد نقد قرار مى‌دهد.
فضائل اهل بيت عليهم السلام در اين تفسير جايگاه ويژه‌اى دارد، به همين جهت مى‌توان اين تفسير را يك تفسير ولايى ناميد. در اين رابطه، تفسير آيه «يا ايُّها الرَّسولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ...» «١» و آيه «انَّما وَليُّكُمُ اللّهُ وَرَسوُلُهُ وَ ..» «٢» نمونه‌هاى كاملى خواهند بود. او در تفسير آيه اوّل با نقل روايتى از كتب تفسيرى اهل سنت مطلب را آغاز نموده و پس ازآن ادلّه خود را مى‌آورد. سپس داستان تاريخى غدير را بانقل رواياتى به شكل كامل آورده و اشعارى را در اين زمينه نقل مى‌نمايد.
٦- الوجيز فى التفسير اسم روى جلد آن «تفسير القرآن الكريم» و نام مشهورش «تفسير شُبّر» مى‌باشد. اين تفسير از جمله تفسيرهاى قرن سيزدهم هجرى و به زبان عربى است. مؤلف آن سيد عبداللَّه فرزند محمدرضا علوى حسينى مشهور به «شبّر» از محققان، مفسران و متكلمان بزرگ قوم‌