آشنايى باتفاسير و روشهاى تفسيرى - فوقانی، حیدر - الصفحة ٧٨
معتقدند كه قرآن موجود، همان قرآن زمان پيامبر صلى الله عليه و آله است؛ بدون هرگونه تحريف و يا كم و زياد شدن.
امام على عليه السلام و ديگر ائمه اهل بيت عليهم السلام هرگز پيرامون تحريف قرآن مجيد حتى به خواص شيعيان خود حرفى نزدهاند بلكه پيوسته در بيانات خود استناد به آن جسته و شيعيان را امر كردهاند كه از قرائت مردم پيروى كنند. علامه طباطبايى در اين زمينه مىفرمايد:
«به جرأت مىتوان گفت كه سكوت على عليه السلام با اينكه مصحف معمولى با مصحف او در ترتيب اختلاف داشت، از اين جهت بوده كه در مذاق اهل بيت عليهم السلام تفسير قرآن با قرآن معتبر است و در اين روش ترتيب سوره و آيات مكى و مدنى نسبت به مقاصد عاليه قرآن تأثيرى ندارد و در تفسير هر آيه، مجموع آيات قرآنى بايد در نظر گرفته شود، زيرا كلامى كه جهانى و هميشگى باشد در كليات مقاصد و مطالب آن خصوصيات زمان و مكان و حوادث وقت نزول كه اسباب نزول ناميده مىشوند نبايد مؤثر باشد.
آرى دانستن اين خصوصيات فوائدى دارد از قبيل روشن شدن تاريخ پيدايش معارف و احكام و چگونگى پيشرفت دعوت اسلامى در مدّت بيست و سه سال روزگار بعثت و مانند آن ولى حفظ وحدت اسلامى چنانكه پيوسته منظور ائمه اهل بيت عليهم السلام بوده از اين فوائد جزئى مهمتر مىباشد». «١» استدلالهاى طرفداران تفسير ترتيبى بين تفسير ترتيبى و تفسير موضوعى تناقضى وجود ندارد و در فهم معانى و حقايق قرآنى از هيچ كدام بىنياز نيستيم؛ امّا بدنبال نظريه توقيفى بودن ترتيب آيات و سور، برخى معتقدند يك نوع هماهنگى كامل و تناسب در بين آيات و سور موجود است كه نمىتوان آن را ناديده انگاشت، و تفسير موضوعى باعث مىشود اين هماهنگى تا حدودى ناديده گرفته شود.
از نظر علماى بلاغت مهمترين وجه اعجاز قرآن همين تركيب و توصيف خاص آن است و بىتوجّهى به تركيب خاص آيات و يا تجزيه و دستچين كردن و ريختن آنها در قالب