آشنايى باتفاسير و روشهاى تفسيرى - فوقانی، حیدر - الصفحة ٦١

سنت بر آن ندارد ولى اگر شيعه، اولى‌الامر را به امامان معصوم عليهم السلام تفسير مى‌كند به دليل روايات قطعى و هم‌خوانى با ديگر آيات است.
ب: «انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ امَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكوةَ وَ هُمْ راكِعُونَ» «١» همانا ولى شما خدا و رسولش و كسانى كه ايمان آورده‌اند مى‌باشند، همانهايى كه نماز را اقامه مى‌كنند و زكات مى‌پردازند در حالى‌كه در ركوع هستند.
برخى از مفسران جمله «الَّذينَ آمَنُوا» را حمل بر ابوبكر و عمر و عثمان نموده‌اند به اين استدلال كه آنها متواضع بوده‌اند و منظور از «ركوع» خضوع آنها هنگام پرداخت زكات است بعد اين را دليل بر صحّت ولايت آنان بر ساير مؤمنان گرفته‌اند. «٢» اين چنين تفسيرى كه با دلايل فراوان مخالف قرآن است و هيچ سند قابل اطمينانى ندارد نمونه ديگرى از تفسير به رأى است. دهها روايت در كتب شيعه و سنّى مبنى بر اين كه اين آيه تنها در مورد على عليه السلام نازل شده است، وجود دارد و او بود كه در حال ركوع نماز به فقيرى كمك كرد. «٣» ج: «وَ ارْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً ابابيلَ تَرميهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجّيلٍ» «٤» و خداوند بر آنان (لشكر ابرهه) گروههايى از پرندگان را فرستاد در حالى كه آن پرندگان با گِل خشك شده بر آنان تير مى‌افكندند.
شيخ محمد عبده در تفسير سوره فيل مى‌گويد: مى‌شود گفت كه مراد از طيور (پرندگان)، ميكروب است و منظور از «حجارة من سجيل» (گِل خشك‌شده) گِل خشكيده و مسموم شده توسط پشه‌ها و ميكروبها مى‌باشد. «٥» د: شهيد آيت‌اللّه مطهرى نمونه‌هايى از تفسير به رأى گروههاى التقاطى را نقل مى‌كند و با آن آشكار مى‌سازد كه آنان چگونه با تفسير خود درصددند كه مسائل معنوى اسلام را به مسائل مادى تفسير كنند. مثلًا دستور قرآن به برپائى «نماز» را به برقرارى روابط و پيوستگى ميان اعضاى يك‌