آشنايى باتفاسير و روشهاى تفسيرى - فوقانی، حیدر - الصفحة ١٥

درس اوّل‌ شناخت قرآن‌ هدف اصلى ما در اين كتاب بررسى موضوع «تفسير و روشهاى تفسيرى» است كه در طى آن به پرسشهاى زير پاسخ داده خواهد شد:
تفسير چيست؟
منابع و مبادى تفسير كدام است؟
چه تفسيرى جايز است و چه تفسيرى جايز نيست؟
و قبل از ورود به بحث اصلى لازم است به اجمال با اهميت، عظمت و خصوصيات قرآن آشنا شويم تا لزوم بحث و كنكاش در معانى و مفاهيم آن براى ما بيشتر روشن گردد.
قرآن، معجزه جاويد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله‌ تا زمان خاتم پيامبران، حضرت محمد صلى الله عليه و آله هر پيامبرى كه مبعوث شد، معجزه يا معجزاتى را براى اثبات پيامبرى خويش ارائه كرد ولى هيچ كدام از آنها پايدار و جاويد نماند و پيروان آنها به همان سبب رابطه پيامبران با خدا راتصديق كردند وبه آنها ايمان آوردند ولى آيندگان خود شاهد آن معجزات نبوده و فقط شنيده‌اند؛ اما پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله علاوه بر ارائه معجزات مقطعى و گذرا قرآن را به جهانيان هديه كرد كه تا پايان عمر بشر براى همگى قابل رؤيت و مشاهده باشد. قرآن كتابى است آسمانى كه خود را معجزه خواند، و با صداى رسا همه انسانها را به همانند آورى دعوت كرده است:
«وَانْ كُنْتُمْ فى‌ رَيْبٍ مِمَّا نَزّلْنا عَلى‌ عَبْدِنا فَاْتوُا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ أدْعُوا شُهَداءَكُمْ‌