٤- ساده‌زيستى‌ ساده‌زيستى و زهد و پرهيز از زرق و برق و تجمّلات و جلوه‌هاى دنيوى از بارزترين ويژگى‌هاى پيشواى دينى است. شايد بتوان گفت يكى از عوامل مهمّ جذب مردم به دين مقدّس اسلام، بى‌پيرايگى رسول خدا صلى الله عليه و آله و رويگردانى وى از دنيا بوده است. امير مؤمنان عليه السلام در وصف وى مى‌فرمايد:
روى زمين مى‌نشست و به دست خود پاى‌افزار خويش و جامه‌اش را وصله مى‌زد و بر خرِ بى پالان سوار مى‌شد و ديگرى را بر ترك خود سوار مى‌كرد. پرده‌اى بر در خانه او آويخته بود كه تصويرهايى داشت.
يكى از زنان خويش را گفت: اين پرده را از من پنهان كن كه هرگاه بدان مى‌نگرم، دنيا و زيورهاى آن را به ياد مى‌آورم. «١» چنين زيست كه توانست جهانى را دگرگون كند و قلب‌ها را به تسخير خود درآورد و پيامش به جان‌هاى انسان‌هاى شيفته بنشيند و دل‌هاى سخت و بى‌عاطفه را نرم و لطيف سازد.
معصومان عليهم السلام نيز زندگى فوق‌العاده ساده‌اى داشتند و تاريخ پر است از رويدادهاى مؤيّد اين مطلب. امير مؤمنان عليه السلام گهگاه در نامه‌ها و خطبه‌هاى خويش به زندگى ساده خود اشاره كرده، مى‌فرمايد:
«وَاللَّهِ لَقَدْ رَقَعْتُ مِدْرَعَتى‌ هذِهِ حَتَّى اسْتَحْيَيْتُ مِنْ راقِعِها وَ لَقَدْ قالَ لى‌ قائِلٌ الا تَنْبِذُها عَنْكَ؟ فَقُلْتُ: اغْرُبْ عَنّى‌ فَعِنْدَ الصَّباحِ يَحْمَدُ الْقَوْمُ السُّرى‌ «٢».»