«... وَ تَعاوَنُوا عَلَى‌الْبِرِّ وَالتَّقْوى‌ وَ لاتَعاوَنُوا عَلَى‌الْاثْمِ وَالْعُدْوانِ ...» (مائده: آيه ٢)
يكديگر را بر نيكى و تقوا يارى دهيد و بر گناه و دشمنى همديگر را كمك نكنيد.
عقل و تجربه نيز بر ضرورت وحدت ملّى تأكيد دارند و لذا است كه همه ملل دنيا بر آن اتفاق دارند و بر اثر مراعات آن، بهره‌هاى فراوانى نصيب خود كرده‌اند. تجربه شيرين انقلاب اسلامى، هشت سال دفاع مقدّس، رفراندوم جمهورى اسلامى در دوازدهم فروردين ١٣٥٨ و بيش از بيست دوره انتخابات گوناگون در جمهورى اسلامى و ... دستاورد امّت اسلامى براساس ابراز غيرت دينى و ايرانى بوده است كه با گردآمدن بر محور «حبل الله» بدان دست يافته و به يارى خداوند و به فرمان او، آن را ادامه خواهد داد.
«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا ...» (آل عمران: ١٠٣)
همگى به ريسمان الهى چنگ زنيد و پراكنده نشويد.
همان‌گونه كه عزّت و سرافرازى و امنيت و پيشرفت از ثمرات گرانقدر «وحدت» به‌شمار مى‌آيد، ذلّت و زبونى، عقب‌ماندگى و بيچارگى نيز كمترين زيان تفرقه است:
«وَ اطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ وَاصْبِرُوا انَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرينَ» (انفال: آيه ٤٦)
و از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و با هم نزاع مكنيد كه سست شويد و مهابت شما از بين برود و صبر كنيد كه خدا با شكيبايان است.