السَّماءِ الَى الْارْضِ وَ عِتْرَتى‌ اهْلَ بَيْتى‌ وَ لَنْ يَفْتَرِقا حَتَّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضَ فَانْظُرُوا كَيْفَ تَلْحَقُوا بى‌ فيهِما» «١» اى مردم من دو ميراث گرانبها در بين شما مى‌گذارم، تا زمانى كه به آن دو تمسّك بجوييد، از ضلالت در امان هستيد. يكى از اين دو ميراث، از ديگرى عظيم‌تر است، [اولى‌] كتاب خدا، ريسمانى كه از آسمان به زمين امتداد دارد و [دومى‌] خاندانم و اهل بيتم كه از هم جدا نمى‌شوند تا اينكه سر حوض كوثر بر من وارد شوند، پس بنگريد با چه عملكردى درباره آن دو به من ملحق مى‌شويد.
بيانات فراوان ديگرى از رسول خدا بر مرجعيت علمى امام على عليه السلام دلالت دارد از جمله اين حديث:
على باب علم من و تبيين كننده وحى براى امتم بعد از من است. «٢» ٢- تعيين خليفه و جانشين‌ دغدغه ديگر پيامبر، مسأله حكومت و تداوم صحيح آن بود. پيامبر نمى‌توانست نسبت به سرنوشت حكومت نوپاى اسلامى، بى توجه باشد.
آيات قرآن و رهنمودهاى آن جناب، تكليف جانشينى را به اجمال روشن كرده بود. به حكم عقل و قرآن و رهنمودهاى پيامبر صلى الله عليه و آله، زمام حكومت بايستى در دست صالح‌ترين، عالم‌ترين و تواناترين فرد براى اداره حكومت باشد و مصداق آن نيز روشن بود و پيامبر هم بارها او را معرفى‌