نهضت انتظار و انقلاب اسلامى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦١
محبت و صميميت بين مؤمنان و دشمنانشان ايجاد شود، به طور طبيعى تأثيرپذيرى مسلمانان از آنان زياد مىگردد و آنان مىتوانند دسيسههاى پنهان خود را اجرا كنند و مسلمانان را به جاهليت نخستين بازگردانند.
با توجه به همين مطلب، آيات فراوانى از قرآن مسلمانان را هشدار داده و آنان را از محبت قلبى داشتن به كفار نهى كرده است و هر نهضتى براى در امان ماندن از توطئههاى دشمنان بايد طرفداران خود را به مرز نگهدارى با آنان دعوت كند و خصوصيت تولى و تبرى را در بين مؤمنان رشد دهد.
آنچه در اين زمان توسط رهبر معظم انقلاب اسلامى تحت عنوان «خودى و غير خودى» مطرح گشت، در جهت پر رنگ كردن همين تولى و تبرّى بود. انقلابيون و طرفداران نهضت بايد افراد، احزاب و گروهها را بشناسند و آنان را كه به انقلاب و نظام اسلامى معتقد و علاقهمند هستند و براى حفظ و تداوم نهضت آماده فداكارىاند، خودى بدانند و حلقههاى اتصال با آنان را زياد كنند و آنان را كه به نظام و انقلاب دلبسته نيستند و براى حفظ و تداوم نهضت، حاضر به فداكارى نيستند، غير خودى بشمارند و از ايجاد رابطه ولايى و صميمانه با آنها خوددارى ورزند.
البته از ديدگاه حكومت، همه افراد كشور مادامى كه به قانون نظام پاىبند باشند و از آن تخطى نكرده باشند، محترماند و بايد حقوق شهروندى آنان رعايت شود و از ديدگاه حكومت «خودى و غير خودى» وجود ندارد ولى مؤمنان و معتقدان به نهضت موظفند روابط خود با افراد و احزاب و گروهها را براساس تولى و تبرى و خودى و غير خودى سامان دهند تا از درافتادن به وادى هولناك ارتجاع در امان باشند و آگاهانه يا ناآگاهانه آلت دست دشمنان واقع نشوند و رهبران و هدايتگران نيز بايد