اسلام و تشيّع، مهم‌ترين پايگاه اسلام در برابر حملات، انحرافات و كجروى‌ها بوده‌اند. علماى بزرگ اسلام در همه عمر خود، تلاش نموده‌اند تا مسائل حلال و حرام الهى را بدون دخل و تصرف، ترويج نمايند. «١» ٢- حفظ و گسترش علوم اسلامى‌ آنچه از علوم اسلامى- اعمّ از فقه، تفسير، كلام، فلسفه، اخلاق و ...- هم اكنون در اختيار ما است، حاصل تلاش‌ها و مجاهدت‌هاى انديشمندان دينى در حوزه معرفت دينى است. عالمان دينى در اين سنگر در دو محور ايفاى نقش كردند. نخست، مسائل علوم اسلامى را از سرچشمه‌هاى اصيل آن- قرآن و سنّت- بدون دخل و تصرف، استخراج و تنظيم و سازماندهى موضوعى كردند و ديگر، در حفظ و نگاهبانى از اصول و فروع آن از دستبرد تحريف‌گران و تفسير به رأى كنندگان- كه همواره مى‌كوشيدند نظرات فردى يا حزبى خود را به عنوان نظرات دينى در جامعه اسلامى عرضه كنند- نهايت سعى خود را به كار گرفتند. بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران در اين زمينه مى‌فرمايد:
اگر فقهاى عزيز نبودند معلوم نبود امروز چه علومى به عنوان علوم قرآن و اسلام و اهل بيت عليهم السلام به خورد توده‌ها داده بودند.
جمع‌آورى و نگهدارى علوم قرآن و آثار و احاديث پيامبر بزرگوار و سنّت و سيره معصومين عليهم السلام و ثبت و تبويب و تنقيح آنها در شرايطى كه امكانات، بسيار كم بوده است و سلاطين و ستمگران در