همچنين رسول اكرم صلى الله عليه و آله در روايات متعدّدى، جانشينان دوازده‌گانه خود را معرفى كرده و نام و لقب آنان را نيز ذكر فرموده كه نخستين آنان حضرت امام على عليه السلام و آخرينشان حضرت حجة بن‌الحسن المهدى (عج) است و براى تداوم نظام اسلامى در زمان غيبت امام معصوم نيز پيش‌بينى لازم از سوى پيامبر و امامان عليهم السلام صورت گرفته است. رسول خدا صلى الله عليه و آله در سخن زيبا و گويايى، عالمان را وارثان (علم و مقام) خويش معرفى كرده و فرموده است:
«الْعُلَماءُ وَرَثَةُ الْانْبِياءِ» «١» امير مؤمنان عليه السلام نيز فرموده است:
«... انَّ مَجارِىَ الْامُورِ وَالْاحْكامِ عَلى‌ ايْدِى الْعُلَماءِ بِاللَّهِ الْامَناءِ عَلى‌ حَرامِهِ وَ حَلالِهِ ...» «٢» همانا اداره امور و اجراى احكام الهى به دست عالمان ربّانى است كه امين بر حرام و حلال خدايند.
امام راحل در تبيين اين روايت مى‌فرمايد:
اينكه مى‌فرمايد مجارى امور در دست علما است براى دو سال و ده سال نيست و فقط نظر به اهالى مدينه نيست. از خود روايت و نهضت انتظار و انقلاب اسلامى ٥٠ حركت ارتجاعى بعد از نهضت پيامبر صلى الله عليه و آله ص : ٤٩ خطبه معلوم مى‌شود كه حضرت امير عليه السلام نظر وسيعى دارد، نظر به يك امّت بزرگ است كه بايد به حق قيام كند. «٣» همچنين امام راحل قدس سره با بررسى روايات مربوط به حكومت اسلامى و ولايت فقيه چنين نتيجه‌گيرى مى‌كند: