به عنوان مثال «تايلر»- دانشور آمريكايى- مى‌گويد:
«در روزگار ما اين كلمه (فرهنگ) بر همه ابزارهايى كه در اختيار ماست دلالت دارد. و [همچنين‌] بر همه رسمها و باورها، دانشها، هنرها، نهادها، و سازمانهاى جامعه. انسان از گذرگاه فرهنگ جامعه خود و به بركت آن، موجود اجتماعى مى‌شود. و با مردم پيرامون خود از صدها جهت، همرنگى و همنوايى مى‌يابد، و از مردم جوامع ديگر متمايز مى‌شود.» «١» «نيم كوف» جامعه شناس برجسته غرب در اين باره مى‌نويسد:
«فرهنگ عصاره زندگى اجتماعى است. و در تمام افكار، اميال، الفاظ و تكاپوهاى ما منعكس مى‌شود و حتى در اطوار و حركات خفيف چهره ما راه دارد.» «٢» بر اين اساس، «فرهنگ مجموعه پيچيده‌اى است- متضمّن معلومات، معتقدات، هنرها، اخلاق، قوانين، آداب و رسوم و تمامى تمايلات، قابليتها و عادات مكتسبه- كه آدمى در حالت عضويت در يك اجتماع حاصل مى‌نمايد.»» انواع فرهنگ‌ در يك نگاه كلّى مى‌توان همه فرهنگهاى موجود را به دو نوع مادّى و الهى تقسيم كرد و مورد بازنگرى قرار داد:
فرهنگ مادى‌ اين فرهنگ بر پوچ انگارى ارزشهاى الهى و انسانى بنا نهاده شده‌