عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج3) - سنگری، محمدرضا - الصفحة ١٣٧ - ٦ الگوها و چهرههاى عاشورايى
جبهههاى ما كربلا نيست،مگر ابرقدرتها همچون يزيد دستور قتلعام مسلمانان را نمىدهند،مگر اينان همچون مزدوران يزيد خيمهها و خانههاى مسلمين را به آتش نمىكشند،مگر فرزندان خردسال ما از رقيّۀ حسين عزيزتر هستند و مگر جوانان ما از جوانان حسين عزيزتر هستند؟ آرى،دوباره كربلا فرارسيده است. [١]
شهيدى ديگر خطاب به فرزندش مىنويسد:
اى پسرم! مبادا اسلحۀ مرا بر زمين بگذارى؛همچنان دلاورانه مانند ابوالفضل العبّاس(ع) در ستيز باش و حتّى اگر مال و جانت را در راهاسلام خواستند، فداكن،و نماز و روزهاترا در يك لحظه از ياد مبر. [٢]
حضرت مسلم بن عقيل(ع) پيشاهنگ شهيدان انقلاب كربلا است.او در كوفه در غربت و مظلوميت،پس از بىوفايى و پيمانشكنى مردم به شهادت رسيد.يكى از شهيدان در وصيّتنامهاش مىنويسد:
ما،مثل مردم كوفه نيستيم كه در كوفه حضرت مسلم را و در كربلا امام حسين(ع) را تنها گذاشتند. [٣]
امام سجّاد(ع) پيشاهنگ كاروان اسيران،ناشر و مفسّر فرهنگ شهادت و زبان بليغ رسواگرى است كه در شام،پايههاى حكومت يزيد را لرزاند و قاهقاه ستمگران را بر لبها خشكاند.آن بزرگوار پس از دوران اسارت نيز همهچيز را بهانۀ طرح كربلا مىساخت و مظلوميّت عاشورا و قساوت دشمن را به تصوير مىكشيد؛اشك او در مناجاتها و سوز دعاهاى صحيفۀ سجّاديهاش
[١]
[٢]
[٣]