عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج3) - سنگری، محمدرضا - الصفحة ٦٠ - ٤-٧ مديريت در بحران
جعفر كه در بهشت با دو بال پر گشود،عموى من نيست؟ آيا فرمودۀ رسولخدا كه من و برادرم را سيد جوانان اهل بهشت ناميد،به شما نرسيده است؟
اگر گفتههاى ما را تأييد مىكنيد،مطمئن باشيد دروغ نگفتهام و اگر گفتههاى مرا باور نداريد،از جابر بن عبداللّه انصارى،ابوسعيد خدرى،سهل بن سعد ساعدى،زيد بن ارقم و انس بن مالك سؤال كنيد كه در ميان شما هستند.آيا آنان اين گفتهها را تأييد نمىكنند؟ چرا آمادۀ ريختن خون من شدهايد؟ [١]
اين شيوۀ سخن گفتن و گفتوگوهايى كه پس از آن در صحنۀ نبرد اتّفاق مىافتد،مجالى است تا اگر فطرتى،غبار خورده،قلبى،به غفلت افتاده و انديشهاى،ره گم كرده است،خويش را بازيابد و به راه بازگردد و فرصت و موقعيتى مناسب براى تصحيح خويش پيدا كند.
آيا اين شيوهها را در سخنان و سيرت امام خمينى(ره) نمىيابيم؟ آيا روش اتمام حجّت،موعظه،عريانسازى حقايق و دعوت به تأمّل در خويش و بازگشت از بيراهه و كجراهه را در كلام امام نمىيابيم؟ امام حتّى در وصيّتنامۀ خويش نيز از موعظه و دعوت راهگمكردگان براى بازگشت به آغوش اسلام و انقلاب دريغ نورزيده است.
[١]