عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج3) - سنگری، محمدرضا - الصفحة ١٧١ - ٢ نوحهها و مراثى
شش- قلب پس از اشك ريختن،منقلب و مستعدّ پذيرش بيشتر و بهتر است.بنابراين،اشك ريختن بر اباعبداللّه فرد را مستعدّ دريافت حقايق و فضايل مىسازد؛
هفت- با اشك بر حسين،فاصلۀ خود را حتّى از نظرگاه تاريخى با خاندان پيامبر كم مىكنيم.آن كه بر عاشورا مىگريد،به تجسّم صحنههاى غمبار و تلخ كربلا مىپردازد و خود را در آن لحظهها مىيابد.اين كم كردن و برداشتن فاصلهها خود در يگانگى و همراهى و همسويى با امام شهيدان و اهلبيت بسيار مؤثّر است.همين باور و فرهنگ باعث شده است كه شيعه عاشقانه و سوگوارانه محافل و مجالس عزاى اباعبداللّه را برپا كند و هر فرصتى را براى اشك و سوگ مغتنم بشمارد.
انقلاب مقدّس اسلامى به دليل پيوند با فرهنگ عاشورا،با شور و گستردگى و ژرفاى بيشترى به اين موضوع پرداخت.انقلابى كه خود محصول كربلا است و ريشه در خون زلال كربلا دارد،بايد چنين باشد؛ انقلابى كه از محرّم سال ٤٢ آغاز شد و با محرّم بالندگى و شكوفايى يافت، بايد عاشورا و كربلا را ارج بگذارد و همۀ مظاهر و شعائر اين فرهنگ را ترويج كند.
رزمندگان در دوران هشتسال دفاع مقدّس،در هر موقعيّت و مناسبتى حتّى در سرورها و پيروزىها،نام و ياد اباعبداللّه را فراموش نمىكردند.شبهاى عمليّات را ذكر اباعبداللّه توان مىبخشيد.مرثيه و سوگوارى و سينهزنى پس از نماز،خواندن هر روزۀ زيارت عاشورا،برپايى مجالس روضه و عزادارى و حتّى رجزها و سرودههايى كه به هنگام اعزام نيروها نام و ياد اباعبداللّه محور و مدار اصلى آنها بود،پشتوانۀ جبههها و عمليّاتها به شمار مىآمد.