دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٣٢٤٦ ص
٣٢٤٧ ص
٣٢٤٨ ص
٣٢٤٩ ص
٣٢٥٠ ص
٣٢٥١ ص
٣٢٥٢ ص
٣٢٥٣ ص
٣٢٥٤ ص
٣٢٥٥ ص
٣٢٥٦ ص
٣٢٥٧ ص
٣٢٥٨ ص
٣٢٥٩ ص
٣٢٦٠ ص
٣٢٦١ ص
٣٢٦٢ ص
٣٢٦٣ ص
٣٢٦٤ ص
٣٢٦٥ ص
٣٢٦٦ ص
٣٢٦٧ ص
٣٢٦٨ ص
٣٢٦٩ ص
٣٢٧٠ ص
٣٢٧١ ص
٣٢٧٢ ص
٣٢٧٣ ص
٣٢٧٤ ص
٣٢٧٥ ص
٣٢٧٦ ص
٣٢٧٧ ص
٣٢٧٨ ص
٣٢٧٩ ص
٣٢٨٠ ص
٣٢٨١ ص
٣٢٨٢ ص
٣٢٨٣ ص
٣٢٨٤ ص
٣٢٨٥ ص
٣٢٨٦ ص
٣٢٨٧ ص
٣٢٨٨ ص
٣٢٨٩ ص
٣٢٩٠ ص
٣٢٩١ ص
٣٢٩٢ ص
٣٢٩٣ ص
٣٢٩٤ ص
٣٢٩٥ ص
٣٢٩٦ ص
٣٢٩٧ ص
٣٢٩٨ ص
٣٢٩٩ ص
٣٣٠٠ ص
٣٣٠١ ص
٣٣٠٢ ص
٣٣٠٣ ص
٣٣٠٤ ص
٣٣٠٥ ص
٣٣٠٦ ص
٣٣٠٧ ص
٣٣٠٨ ص
٣٣٠٩ ص
٣٣١٠ ص
٣٣١١ ص
٣٣١٢ ص
٣٣١٣ ص
٣٣١٤ ص
٣٣١٥ ص
٣٣١٦ ص
٣٣١٧ ص
٣٣١٨ ص
٣٣١٩ ص
٣٣٢٠ ص
٣٣٢١ ص
٣٣٢٢ ص
٣٣٢٣ ص
٣٣٢٤ ص
٣٣٢٥ ص
٣٣٢٦ ص
٣٣٢٧ ص
٣٣٢٨ ص
٣٣٢٩ ص
٣٣٣٠ ص
٣٣٣١ ص
٣٣٣٢ ص
٣٣٣٣ ص
٣٣٣٤ ص
٣٣٣٥ ص
٣٣٣٦ ص
٣٣٣٧ ص
٣٣٣٨ ص
٣٣٣٩ ص
٣٣٤٠ ص
٣٣٤١ ص
٣٣٤٢ ص
٣٣٤٣ ص
٣٣٤٤ ص
٣٣٤٥ ص
٣٣٤٦ ص
٣٣٤٧ ص
٣٣٤٨ ص
٣٣٤٩ ص
٣٣٥٠ ص
٣٣٥١ ص
٣٣٥٢ ص
٣٣٥٣ ص
٣٣٥٤ ص
٣٣٥٥ ص
٣٣٥٦ ص
٣٣٥٧ ص
٣٣٥٨ ص
٣٣٥٩ ص
٣٣٦٠ ص
٣٣٦١ ص
٣٣٦٢ ص
٣٣٦٣ ص
٣٣٦٤ ص
٣٣٦٥ ص
٣٣٦٦ ص
٣٣٦٧ ص
٣٣٦٨ ص
٣٣٦٩ ص
٣٣٧٠ ص
٣٣٧١ ص
٣٣٧٢ ص
٣٣٧٣ ص
٣٣٧٤ ص
٣٣٧٥ ص
٣٣٧٦ ص
٣٣٧٧ ص
٣٣٧٨ ص
٣٣٧٩ ص
٣٣٨٠ ص
٣٣٨١ ص
٣٣٨٢ ص
٣٣٨٣ ص
٣٣٨٤ ص
٣٣٨٥ ص
٣٣٨٦ ص
٣٣٨٧ ص
٣٣٨٨ ص
٣٣٨٩ ص
٣٣٩٠ ص
٣٣٩١ ص
٣٣٩٢ ص
٣٣٩٣ ص
٣٣٩٤ ص
٣٣٩٥ ص
٣٣٩٦ ص
٣٣٩٧ ص
٣٣٩٨ ص
٣٣٩٩ ص
٣٤٠٠ ص
٣٤٠١ ص
٣٤٠٢ ص
٣٤٠٣ ص
٣٤٠٤ ص
٣٤٠٥ ص
٣٤٠٦ ص
٣٤٠٧ ص
٣٤٠٨ ص
٣٤٠٩ ص
٣٤١٠ ص
٣٤١١ ص
٣٤١٢ ص
٣٤١٣ ص
٣٤١٤ ص
٣٤١٥ ص
٣٤١٦ ص
٣٤١٧ ص
٣٤١٨ ص
٣٤١٩ ص
٣٤٢٠ ص
٣٤٢١ ص
٣٤٢٢ ص
٣٤٢٣ ص
٣٤٢٤ ص
٣٤٢٥ ص
٣٤٢٦ ص
٣٤٢٧ ص
٣٤٢٨ ص
٣٤٢٩ ص
٣٤٣٠ ص
٣٤٣١ ص
٣٤٣٢ ص
٣٤٣٣ ص
٣٤٣٤ ص
٣٤٣٥ ص
٣٤٣٦ ص
٣٤٣٧ ص
٣٤٣٨ ص
٣٤٣٩ ص
٣٤٤٠ ص
٣٤٤١ ص
٣٤٤٢ ص
٣٤٤٣ ص
٣٤٤٤ ص
٣٤٤٥ ص
٣٤٤٦ ص
٣٤٤٧ ص
٣٤٤٨ ص
٣٤٤٩ ص
٣٤٥٠ ص
٣٤٥١ ص
٣٤٥٢ ص
٣٤٥٣ ص
٣٤٥٤ ص
٣٤٥٥ ص
٣٤٥٦ ص
٣٤٥٧ ص
٣٤٥٨ ص
٣٤٥٩ ص
٣٤٦٠ ص
٣٤٦١ ص
٣٤٦٢ ص
٣٤٦٣ ص
٣٤٦٤ ص
٣٤٦٥ ص
٣٤٦٦ ص
٣٤٦٧ ص
٣٤٦٨ ص
٣٤٦٩ ص
٣٤٧٠ ص
٣٤٧١ ص
٣٤٧٢ ص
٣٤٧٣ ص
٣٤٧٤ ص
٣٤٧٥ ص
٣٤٧٦ ص
٣٤٧٧ ص
٣٤٧٨ ص
٣٤٧٩ ص
٣٤٨٠ ص
٣٤٨١ ص
٣٤٨٢ ص
٣٤٨٣ ص
٣٤٨٤ ص
٣٤٨٥ ص
٣٤٨٦ ص
٣٤٨٧ ص
٣٤٨٨ ص
٣٤٨٩ ص
٣٤٩٠ ص
٣٤٩١ ص
٣٤٩٢ ص
٣٤٩٣ ص
٣٤٩٤ ص
٣٤٩٥ ص
٣٤٩٦ ص
٣٤٩٧ ص
٣٤٩٨ ص
٣٤٩٩ ص
٣٥٠٠ ص
٣٥٠١ ص
٣٥٠٢ ص
٣٥٠٣ ص
٣٥٠٤ ص
٣٥٠٥ ص
٣٥٠٦ ص
٣٥٠٧ ص
٣٥٠٨ ص
٣٥٠٩ ص
٣٥١٠ ص
٣٥١١ ص
٣٥١٢ ص
٣٥١٣ ص
٣٥١٤ ص
٣٥١٥ ص
٣٥١٦ ص
٣٥١٧ ص
٣٥١٨ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٣٤٣

اسحاق‌ بن‌ احمد سامانى‌
جلد: ٨
     
شماره مقاله:٣٣٤٣


اِسْحاق‌ِ بْن‌ِ اَحْمَدِ سامانى‌، ابويعقوب‌ د ٠١ق‌/١٣م‌، از اميرزادگان‌مشهورسامانى‌كه‌درايام‌امارت‌نصربن‌احمدبن‌اسماعيل‌، در سمرقند به‌ ادعاي‌ فرمانروايى‌ برخاست‌.
از احوال‌ او اطلاع‌ مختصري‌ در دست‌ است‌. نخستين‌ بار از اسحاق‌ در واقعة نزاع‌ ميان‌ دو برادرش‌ امير نصر و اسماعيل‌ بن‌ احمد سامانى‌ ه م‌ ياد شده‌ كه‌ او جانب‌ اسماعيل‌ را گرفته‌ بود ٧٣ق‌. سال‌ بعد در جنگ‌ ميان‌ نصر و اسماعيل‌ هم‌ اسحاق‌ در لشكر اسماعيل‌ بود و در آغاز پيكار شكست‌ خورد و به‌ غرب‌ گريخت‌ و سپس‌ امير اسماعيل‌ او را باز آورد و به‌ جنگ‌ نصر رفتند نرشخى‌، ١٥-١٦. به‌ همين‌ سبب‌ چون‌ اسماعيل‌ بن‌ احمد پس‌ از مرگ‌ نصر ٧٩ق‌ امارت‌ ماوراء النهر يافت‌، اسحاق‌ را حكومت‌ فرغانه‌ داد مدرس‌، ٦٦. روايت‌ سمعانى‌ /٥ كه‌ از اسحاق‌ به‌ عنوان‌ رئيس‌ ديوان‌ مظالم‌ بخارا ياد كرده‌، مى‌بايست‌ مربوط به‌ دوران‌ حكومت‌ اميراسماعيل‌ بر بخارا و پيش‌ از مرگ‌ اميرنصر بن‌ احمد بوده‌ باشد. به‌ هر حال‌ چنين‌ مى‌نمايد كه‌ اسحاق‌ از اواخر عمر برادرش‌ اسماعيل‌ حكومت‌ سمرقند داشته‌ است‌، زيرا هنگامى‌ كه‌ اسماعيل‌ درگذشت‌ ٩٥ق‌ و جانشين‌ و پسرش‌ احمد خواست‌ به‌ ري‌ رود، به‌ صوابديد يكى‌ از اركان‌ دولت‌ كه‌ او را از شورش‌ عمويش‌ اسحاق‌ بيم‌ مى‌داد، به‌ سمرقند رفت‌ و اسحاق‌ را گرفت‌ و به‌ بخارا فرستاد؛ يا به‌ روايتى‌ او را به‌ بخارا نزد خود خواند و به‌ زندانش‌ افكند گرديزي‌، ٢٥-٢٦؛ ابن‌ اثير، /. اسحاق‌ همچنان‌ در بخارا بود تا در ٩٨ق‌ امير احمد او را آزاد كرد و به‌ امارت‌ سمرقند و فرغانه‌ بازگردانيد همو، /١.
چون‌ امير احمد در ٠١ق‌ كشته‌ شد و پسر خردسالش‌ نصر در بخارا بر تخت‌ نشست‌، اسحاق‌ در سمرقند به‌ عنوان‌ بزرگ‌ سامانيان‌ سر برداشت‌ و مردم‌ را به‌ اطاعت‌ از خود خواند و به‌ خليفة بغداد هم‌ نامه‌ نوشت‌ تا موافقت‌ او را به‌ دست‌ آورد. پسرش‌ الياس‌ نيز در سمرقند به‌ ياري‌ پدر برخاست‌ و پسر ديگرش‌ ابوصالح‌ منصور در نيشابور بر ضد نصر قيام‌كرد و برخى‌شهرهاي‌خراسان‌ را گرفت‌.از اين‌ سوي‌حمويةبن‌ على‌ سپهسالار نصر به‌ پيكار اسحاق‌ رفت‌. در رمضان‌ ٠١ بر در بخارا جنگ‌ شد و اسحاق‌ تاب‌ نياورد و به‌ سمرقند گريخت‌، اما باز تدارك‌ جنگ‌ ديد و اين‌ بار هم‌ ناكام‌ ماند و به‌ سمرقند بازگشت‌. حموية بن‌ على‌ سر در پى‌ او نهاد و شهر را به‌ زور تصرف‌ كرد وكار را بر اسحاق‌ كه‌ پنهان‌ شده‌ بود، چنان‌ سخت‌ گرفت‌ كه‌ امان‌ خواست‌ و حمويه‌ او را امان‌ داد و به‌ بخارا فرستاد. در اين‌ ميان‌ منصور بن‌ اسحاق‌ نيز در خراسان‌ بمرد و شورش‌ به‌ يك‌ بار فرو نشست‌.
اسحاق‌ در بخارا بود تا همانجا درگذشت‌ طبري‌، ٠/٤٧- ٤٨؛ نرشخى‌، ٣٠؛ ابن‌ اثير، /٨، ٠؛ قس‌: سمعانى‌، همانجا. اسحاق‌ نيز چون‌ پدر و برادرانش‌ اهل‌ علم‌ بود و كسانى‌ از محدثان‌ از او روايت‌ كرده‌اند نك: سمعانى‌، همانجا.
مآخذ: ابن‌ اثير، الكامل‌؛ سمعانى‌، عبدالكريم‌، الانساب‌، حيدرآباد دكن‌، ٣٩٦ق‌/ ٩٧٦م‌؛ طبري‌، تاريخ‌؛ گرديزي‌، عبدالحى‌، تاريخ‌، به‌ كوشش‌ عبدالحى‌ حبيبى‌، تهران‌، ٣٦٣ش‌؛ مدرس‌ رضوي‌، محمدتقى‌، تعليقات‌ بر تاريخ‌ بخارا نك: هم، نرشخى‌، نرشخى‌، محمد، تاريخ‌ بخارا، ترجمة ابونصر احمد بن‌ محمد، به‌ كوشش‌ محمدتقى‌ مدرس‌ رضوي‌، تهران‌، ٣٦٣ش‌. صادق‌ سجادي‌ ز /١/٣ ز ن‌ - /٢/٣ ز ن‌ - ٨/٢/٣