دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٣٢٤٦ ص
٣٢٤٧ ص
٣٢٤٨ ص
٣٢٤٩ ص
٣٢٥٠ ص
٣٢٥١ ص
٣٢٥٢ ص
٣٢٥٣ ص
٣٢٥٤ ص
٣٢٥٥ ص
٣٢٥٦ ص
٣٢٥٧ ص
٣٢٥٨ ص
٣٢٥٩ ص
٣٢٦٠ ص
٣٢٦١ ص
٣٢٦٢ ص
٣٢٦٣ ص
٣٢٦٤ ص
٣٢٦٥ ص
٣٢٦٦ ص
٣٢٦٧ ص
٣٢٦٨ ص
٣٢٦٩ ص
٣٢٧٠ ص
٣٢٧١ ص
٣٢٧٢ ص
٣٢٧٣ ص
٣٢٧٤ ص
٣٢٧٥ ص
٣٢٧٦ ص
٣٢٧٧ ص
٣٢٧٨ ص
٣٢٧٩ ص
٣٢٨٠ ص
٣٢٨١ ص
٣٢٨٢ ص
٣٢٨٣ ص
٣٢٨٤ ص
٣٢٨٥ ص
٣٢٨٦ ص
٣٢٨٧ ص
٣٢٨٨ ص
٣٢٨٩ ص
٣٢٩٠ ص
٣٢٩١ ص
٣٢٩٢ ص
٣٢٩٣ ص
٣٢٩٤ ص
٣٢٩٥ ص
٣٢٩٦ ص
٣٢٩٧ ص
٣٢٩٨ ص
٣٢٩٩ ص
٣٣٠٠ ص
٣٣٠١ ص
٣٣٠٢ ص
٣٣٠٣ ص
٣٣٠٤ ص
٣٣٠٥ ص
٣٣٠٦ ص
٣٣٠٧ ص
٣٣٠٨ ص
٣٣٠٩ ص
٣٣١٠ ص
٣٣١١ ص
٣٣١٢ ص
٣٣١٣ ص
٣٣١٤ ص
٣٣١٥ ص
٣٣١٦ ص
٣٣١٧ ص
٣٣١٨ ص
٣٣١٩ ص
٣٣٢٠ ص
٣٣٢١ ص
٣٣٢٢ ص
٣٣٢٣ ص
٣٣٢٤ ص
٣٣٢٥ ص
٣٣٢٦ ص
٣٣٢٧ ص
٣٣٢٨ ص
٣٣٢٩ ص
٣٣٣٠ ص
٣٣٣١ ص
٣٣٣٢ ص
٣٣٣٣ ص
٣٣٣٤ ص
٣٣٣٥ ص
٣٣٣٦ ص
٣٣٣٧ ص
٣٣٣٨ ص
٣٣٣٩ ص
٣٣٤٠ ص
٣٣٤١ ص
٣٣٤٢ ص
٣٣٤٣ ص
٣٣٤٤ ص
٣٣٤٥ ص
٣٣٤٦ ص
٣٣٤٧ ص
٣٣٤٨ ص
٣٣٤٩ ص
٣٣٥٠ ص
٣٣٥١ ص
٣٣٥٢ ص
٣٣٥٣ ص
٣٣٥٤ ص
٣٣٥٥ ص
٣٣٥٦ ص
٣٣٥٧ ص
٣٣٥٨ ص
٣٣٥٩ ص
٣٣٦٠ ص
٣٣٦١ ص
٣٣٦٢ ص
٣٣٦٣ ص
٣٣٦٤ ص
٣٣٦٥ ص
٣٣٦٦ ص
٣٣٦٧ ص
٣٣٦٨ ص
٣٣٦٩ ص
٣٣٧٠ ص
٣٣٧١ ص
٣٣٧٢ ص
٣٣٧٣ ص
٣٣٧٤ ص
٣٣٧٥ ص
٣٣٧٦ ص
٣٣٧٧ ص
٣٣٧٨ ص
٣٣٧٩ ص
٣٣٨٠ ص
٣٣٨١ ص
٣٣٨٢ ص
٣٣٨٣ ص
٣٣٨٤ ص
٣٣٨٥ ص
٣٣٨٦ ص
٣٣٨٧ ص
٣٣٨٨ ص
٣٣٨٩ ص
٣٣٩٠ ص
٣٣٩١ ص
٣٣٩٢ ص
٣٣٩٣ ص
٣٣٩٤ ص
٣٣٩٥ ص
٣٣٩٦ ص
٣٣٩٧ ص
٣٣٩٨ ص
٣٣٩٩ ص
٣٤٠٠ ص
٣٤٠١ ص
٣٤٠٢ ص
٣٤٠٣ ص
٣٤٠٤ ص
٣٤٠٥ ص
٣٤٠٦ ص
٣٤٠٧ ص
٣٤٠٨ ص
٣٤٠٩ ص
٣٤١٠ ص
٣٤١١ ص
٣٤١٢ ص
٣٤١٣ ص
٣٤١٤ ص
٣٤١٥ ص
٣٤١٦ ص
٣٤١٧ ص
٣٤١٨ ص
٣٤١٩ ص
٣٤٢٠ ص
٣٤٢١ ص
٣٤٢٢ ص
٣٤٢٣ ص
٣٤٢٤ ص
٣٤٢٥ ص
٣٤٢٦ ص
٣٤٢٧ ص
٣٤٢٨ ص
٣٤٢٩ ص
٣٤٣٠ ص
٣٤٣١ ص
٣٤٣٢ ص
٣٤٣٣ ص
٣٤٣٤ ص
٣٤٣٥ ص
٣٤٣٦ ص
٣٤٣٧ ص
٣٤٣٨ ص
٣٤٣٩ ص
٣٤٤٠ ص
٣٤٤١ ص
٣٤٤٢ ص
٣٤٤٣ ص
٣٤٤٤ ص
٣٤٤٥ ص
٣٤٤٦ ص
٣٤٤٧ ص
٣٤٤٨ ص
٣٤٤٩ ص
٣٤٥٠ ص
٣٤٥١ ص
٣٤٥٢ ص
٣٤٥٣ ص
٣٤٥٤ ص
٣٤٥٥ ص
٣٤٥٦ ص
٣٤٥٧ ص
٣٤٥٨ ص
٣٤٥٩ ص
٣٤٦٠ ص
٣٤٦١ ص
٣٤٦٢ ص
٣٤٦٣ ص
٣٤٦٤ ص
٣٤٦٥ ص
٣٤٦٦ ص
٣٤٦٧ ص
٣٤٦٨ ص
٣٤٦٩ ص
٣٤٧٠ ص
٣٤٧١ ص
٣٤٧٢ ص
٣٤٧٣ ص
٣٤٧٤ ص
٣٤٧٥ ص
٣٤٧٦ ص
٣٤٧٧ ص
٣٤٧٨ ص
٣٤٧٩ ص
٣٤٨٠ ص
٣٤٨١ ص
٣٤٨٢ ص
٣٤٨٣ ص
٣٤٨٤ ص
٣٤٨٥ ص
٣٤٨٦ ص
٣٤٨٧ ص
٣٤٨٨ ص
٣٤٨٩ ص
٣٤٩٠ ص
٣٤٩١ ص
٣٤٩٢ ص
٣٤٩٣ ص
٣٤٩٤ ص
٣٤٩٥ ص
٣٤٩٦ ص
٣٤٩٧ ص
٣٤٩٨ ص
٣٤٩٩ ص
٣٥٠٠ ص
٣٥٠١ ص
٣٥٠٢ ص
٣٥٠٣ ص
٣٥٠٤ ص
٣٥٠٥ ص
٣٥٠٦ ص
٣٥٠٧ ص
٣٥٠٨ ص
٣٥٠٩ ص
٣٥١٠ ص
٣٥١١ ص
٣٥١٢ ص
٣٥١٣ ص
٣٥١٤ ص
٣٥١٥ ص
٣٥١٦ ص
٣٥١٧ ص
٣٥١٨ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٤٢٢

اسكچه‌
جلد: ٨
     
شماره مقاله:٣٤٢٢


اِسْكِچه‌، يا اسكيجه‌ به‌ يونانى‌: كسانتى‌، يكى‌ از شهرهاي‌ يونان‌ و مركز بخشى‌ به‌ همين‌ نام‌ در استان‌ تراكيا سامى‌، /٣٦؛ استرابن‌، ؛ III/٣٦٥ پاولى‌، .XVIII/١٣٣٣
شهر اسكچه‌: اين‌ شهر كه‌ در ٨ كيلومتري‌ غرب‌ كوملجنه‌، در ٢ كيلومتري‌ ساحل‌ دريا و در كنار رودخانه‌اي‌ همنام‌ خود قرار دارد، از شمال‌ به‌ دامنه‌هاي‌ سلسله‌ جبال‌ رُدوپ‌ و از جنوب‌ تا كنار دريا، دشت‌ وسيعى‌ را در بر مى‌گيرد سامى‌، /٣٧.
اسكچه‌ در ٤٦ق‌/٣٤٥م‌ با ياري‌ اوموربيك‌، امير آيدين‌، از تصرف‌ موميچلو راهزن‌ بلغاري‌ كه‌ يكّه‌ تاز منطقة ردوپ‌ - اسكچه‌ تا يونان‌ شمالى‌ بود، خارج‌ گرديد و بر متصرفات‌ امپراتور بيزانس‌ ضميمه‌ شد اوزون‌ چارشيلى‌، .I/١٣٤ در ٧٤ق‌/٣٧٢م‌ عثمانيها آنجا را به‌ انضمام‌ مقدونية شمالى‌ داخل‌ قلمرو خود ساختند همو، .I/١٧١ اوزون‌ چارشيلى‌ دربارة تاريخ‌ اين‌ واقعه‌ با اشاره‌ به‌ نوشتة نشري‌، عاشق‌ پاشازاده‌، لطفى‌ پاشا و سعدالدين‌ كه‌ ٨٧ق‌/٣٥٨م‌ دانسته‌اند، نظر آنان‌ را با ذكر دليل‌ رد كرده‌ است‌ نك: همانجا، حاشيه‌.
از زمان‌ بايزيد دوم‌ ٨٦ - ١٨ق‌/٤٨١-٥١٢م‌ كه‌ تمام‌ خاك‌ يونان‌ جزو امپراتوري‌ عثمانى‌ درآمد، تا اوايل‌ سدة ٩م‌ اسكچه‌ نيز جزو مستملكات‌ عثمانى‌ محسوب‌ مى‌شد سامى‌، /٨٢٧. اسكچه‌ مدتى‌ در سنجاق‌ كوملجنه‌ مركز قضا و تابع‌ ولايت‌ ادرنه‌ و بندر بازرگانى‌ بوده‌ است‌ و اسكله‌اي‌ به‌ نام‌ اسكلة قره‌ آغاج‌ داشته‌ و جمعيتش‌ بالغ‌ بر هزار نفر مى‌شده‌ كه‌ بيشتر آن‌ را مسلمانان‌ و باقى‌ را يونانيان‌ مسيحى‌ تشكيل‌ مى‌داده‌اند همو، /٣٧. مدتى‌ نيز جزو شهرستان‌ ينيجة قره‌صو و تابع‌ سنجاق‌ درامه‌ دراما بوده‌ است‌ رفعت‌، /٦٣.
بخش‌ اسكچه‌: اين‌ بخش‌ در انتهاي‌ جنوب‌ شرقى‌ ادرنه‌ واقع‌ شده‌، و از مشرق‌ به‌ كوملجنه‌، از شمال‌ به‌ شهرستان‌ داريدره‌، از مغرب‌ به‌ ولايت‌ سلانيك‌ و از جنوب‌ به‌ درياي‌ آدالر جزاير محدود است‌. سابقاً مشتمل‌ بر ناحية صقارقيا، يصى‌ اوران‌، چلبلو، ينيجه‌ و ينى‌ كوي‌ بوده‌، از اين‌ ناحيه‌ ينيجه‌ كه‌ به‌ قره‌صو ينيجه‌سى‌ معروف‌ است‌، بزرگ‌تر از اسكچه‌ و مركز داد و ستد بوده‌ است‌. بخش‌ اسكچه‌ از لحاظ فراوانى‌ و مرغوبيت‌ توتون‌ مشهور است‌ كه‌ به‌ ديگر نقاط جهان‌ صادر مى‌شود.
زمينهاي‌اين‌بخش‌از نظر كشاورزي‌بسيار پرحاصل‌است‌وحبوبات‌ و محصولات‌ گوناگون‌ در آنجا به‌ عمل‌ مى‌آيد. با اينهمه‌، منبع‌ اصلى‌ ثروت‌ و درآمد مردم‌ محصولات‌ توتون‌ است‌ سامى‌، همانجا.
مآخذ: رفعت‌ افندي‌، احمد، لغات‌ تاريخيه‌ و جغرافيه‌، استانبول‌، ٢٩٩ق‌؛ سامى‌، شمس‌الدين‌، قاموس‌ الاعلام‌، استانبول‌، ٣٠٦ق‌؛ نيز:
Pauly; Strabo, The Geography, tr. H. L. Jones , London , ١٩٦٧ ; Uzun- ٥ ars o l o , I. H., Osmanl o tarihi, Ankara, ١٩٨٢.
ابوالحسن‌ ديانت‌ ز ٧//٥ ز ن‌ - ٧//٥