أجوبة المسائل، پاسخ به جديدترين استفتاءات - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٤٢ - احكام نماز مسافر(وطن)

س ٣- كسى كه در جايى قصد توطّن مى‌كند، آيا از بدو ورود نماز و روزه‌اش تمام است، يا مدّتى بايد باشد و اگر بناست مدّتى باشد چه مقدار بايد باشد؟

ج ٣- از اوّل نماز و روزه او تمام است مشروط بر اينكه از اوّل قصد توطّن كند و مقدارى هم بماند و نبايد قصد وطنيّت او كمتر از دو سال باشد.

س ٤- آيا محلّ كار يا محلّ تحصيل، در حكم وطن است و آيا براى زن خانه دار محلّ كار يا محلّ تحصيل همسرش، نيز وطن محسوب مى‌شود؟

ج ٤- بنظر ما محلّ كار و تحصيل در حكم وطن است، در صورتى كه مدّت اقامت كمتر از دو سال نباشد و زوجه بر حسب عرف تابع همسر است، مگر آن كه خودش تابعيّت را قبول نكند.

س ٥- كسى كه در غير وطن اصلى‌اش زندگى مى‌كند و براى رفتن به محلّ كار، بايد از حدّ ترخّص بگذرد، حكم نماز و روزه او در محلّ زندگى و محلّ كار چيست؟

ج ٥- نماز او تمام است و روزه هم مى‌تواند بگيرد و محلّ زندگى او اگر بيش از ٢ سال قصد اقامت دارد، مانند وطن اوست و حكم وطن اصلى‌اش را دارد.

س ٦- زنانى كه به شهر ديگر به خانه بخت مى‌روند و تا آخر هم در آنجا، با شوهر خود زندگى مى‌كنند و از وطن اصلى خود هم اعراض نكرده‌اند، حكم نماز و روزه آنها چگونه است؟

ج ٦- در وطن اصلى و وطن دوّم نماز آنها تمام است.

س ٧- اگر شخصى مدّت حدّاقل شش ماه در جايى غير از وطن خود اقامت كرد و در اين مدّت اصلًا از اين شهر خارج نشد، آيا اين شهر در حكم وطن اوست؟

ج ٧- اگر قصد ماندن در آنجا را به مدت دو سال يا بيشتر دارد، اقامت شش ماه هم در حكم وطن خواهد شد و الّا صرف اقامت شش ماه، موجب صدق وطن نمى‌شود.

س ٨- اگر شخصى در شهرى غير وطن خودش اقامت گزيد و قصد اقامت دائمه در آن شهر را نداشت، امّا پس از مدّتى مثلًا چند سال عرفاً مردم او را اهل آن شهر مى‌دانند، آيا آن شهر در حكم وطن اوست؟

ج ٨- در فرض مزبور، آن شهر حكم وطن را دارد.