أجوبة المسائل، پاسخ به جديدترين استفتاءات - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٤٢ - ازدواج با اهل كتاب و ديگر فرق مسلمين

داده‌اند كه در پسر دو سال و در دختر هفت سال حقّ حضانت با مادر است.

س ٢- آيا مادر مى‌تواند از حقّ حضانت (دو سال پسر و هفت سال دختر) خوددارى كند و بگويد من حضانت آنها را قبول نمى‌كنم؟

ج ٢- بلى مادر حقّ دارد حضانت را ردّ يا قبول نمايد.

س ٣- آيا پدر شرعاً مجاز است كه مادر مطلّقه را از ديدار فرزندش كه تحت حضانت پدر است محروم نمايد؟

ج ٣- جايز نيست.

س ٤- الف- هرگاه جدايى فرزند از مادر يا خواهر و برادرش به سلامت روانى طرفين بالاخصّ كودك لطمه وارد كند (يعنى مشقّت غير قابل تحمّل براى طرفين ايجاد گردد) آيا مى‌توان حضانت طفل را تا رسيدن به سنّ بلوغ يا رشد به يكى از والدين واگذار كرد؟

ب- آيا دادگاه مى‌تواند با توجّه به شرايط خاصّ والدين و حفظ مصالح طفل بدون در نظر گرفتن سنّ طفل (٢ و ٧ سال) او را به پدر و يا مادر واگذار كند؟

ج- پس از رسيدن اطفال به سنّ بلوغ يا رشد آيا پدر و مادر در رابطه با حضانت او تكليف دارند؟

د- هرگاه بستگان محجور از قبول قيموميّت محجور امتناع كنند آيا مى‌توان آنان را ملزم به قبول اين مسئوليت كرد؟

ج ٤- الف- حقّ حضانت به طبع اوّليه تا دو سال در پسر و هفت سال در دختر متعلّق به مادر است و بعد از آن متعلّق به پدر است ولى اگر حاكم شرع احراز كند كه بنا به دلايلى حضانت بر خلاف قاعده به ديگرى سپرده شود، اشكال ندارد ولى بدون احراز ضرورت، مشكل است.

ب- جواب روشن شد.

ج- در صورتى كه احتياج به حضانت دارد بر پدر واجب است حضانت نمايد.

د- اشكال ندارد.

ازدواج با اهل كتاب و ديگر فرق مسلمين‌

س ١- آيا شيعه مى‌تواند دختر خود را به فرقه‌هاى مختلف صوفى بدهد يا خير؟