مناظره حیوانات با حکما - احمدی(بهمئی)، یعقوب - الصفحة ٤٦ - فصل ششم در رسول فرستادن ملک جنیان نزد حیوانات و حاضر شدن ایشان

دارد که همه رخ برخاک آستان او نهاده‌اند. او را مکنتی عظیم و طریقی مستقیم است. در حلّ و عقد امور فکری قوی دارد و از قطع دعاوی و رفع خصومات جدّ و جهد بلیغ می‌نماید.

گفتند: ما را از مناقب و محامد او معلوم است و فضائل و شمایل او شنیده‌ایم؛ اما خود را محل و منزلت آن ندانسته‌ایم که قدم بر بساط مجلس او نهیم یا از دور و نزدیک قصه رفع کنیم.

گفت: او کریمیست جبلی و به غایت، شکسته نواز و لطیفیست نیک و بد را چاره‌ساز، چندان که نظر او بر اصحاب حوایج افتد در تفتیش حال ایشان «من اقصی الغایة و الامکان» تفحص فرو نگذارد. امشب هر یک به وطن خود باز روید و در این معنا شرط مشاورت به جای آورید.

جمله بر این اتفاق از آنجا متفرق شدند و با هزار گله به کلبه خود پیوستند و از حال و ماجرایی که پیش آمده بود و طریقی که زنبور شهد ارشاد کرده بود، با جمع خود تقریر کردند.

اصناف حیوانات را آن مشاورت صواب آمد و آن معنا پسندیده افتاد.