مناظره حیوانات با حکما
(١)
شرح حال مصنف
١ ص
(٢)
مقدمه مؤلف
١٣ ص
(٣)
در فضیلت و شرف انسان برجمیع حیوانات
١٥ ص
(٤)
فصل اول در آغاز مناظره
١٦ ص
(٥)
فصل دوم در جمع آمدن حیوانات و مشورت کردن با یکدیگر
١٩ ص
(٦)
فصل سوم در سخن گفتن حیوانات با یکدیگر و خبر یافتن از ملک جنیان
٢٤ ص
(٧)
سرگذشت یوز
٢٦ ص
(٨)
سرگذشت طوطی
٢٧ ص
(٩)
سرگذشت باز
٢٨ ص
(١٠)
سرگذشت ماهی
٢٩ ص
(١١)
سرگذشت مار
٣٠ ص
(١٢)
سرگذشت زنبور عسل
٣٣ ص
(١٣)
فصل چهارم در تدبیر کردن حیوانات و رسول فرستادن به حضرت ملک جنیان
٣٥ ص
(١٤)
فصل پنجم در مشورت کردن ملک جنّیان با ارکان دولت خود در کار حیوانات
٣٨ ص
(١٥)
فصل ششم در رسول فرستادن ملک جنیان نزد حیوانات و حاضر شدن ایشان
٤٤ ص
(١٦)
فصل هفتم در جمع آمدن مردم با حیوانات به درگاه مَلک جنّیان
٥١ ص
(١٧)
فصل هشتم در مناظره شتر با حکیم حجاز
٥٣ ص
(١٨)
فصل نهم در مناظره کردن مور با حکیم شام
٦١ ص
(١٩)
فصل دهم در مناظره روباه با حکیم ترک
٦٥ ص
(٢٠)
فصل یازدهم در مناظره کردن عنکبوت با حکیم روم
٧١ ص
(٢١)
فصل دوازدهم در مناظره کشف با حکیم عراق
٧٥ ص
(٢٢)
فصل سیزدهم در مناظره طاوس با حکیم هند
٨١ ص
(٢٣)
فصل چهاردهم در مناظره همای با حکیم خراسان
٨٥ ص
(٢٤)
خاتمه در تعلیقات و لغات مشکل
٩٥ ص

مناظره حیوانات با حکما - احمدی(بهمئی)، یعقوب - الصفحة ١٧ - فصل اول در آغاز مناظره


در هفت صد و بیست و نه زهجرت


گشت آخر این کتاب ختمت

مدفنش در بیرون گنبد سیّد السادات عبد اللّه بن معاویة بن رشید بن عبد اللّه بن جعفر طیّار در گورستان قهندز مصرخ به فاصله چند میلی شمال هرات واقع است و مقبره او هم اکنون باقی است.

جمالی در سیر العارفین می‌نویسد:

که مرقد منوّر سیّد حسینی در شهر هری است. مردم این شهر به روز دوشنبه از زیارت وی مشرّف می‌شوند.زمانی که این ضعیف‌[جمالی‌]در دارالاسلام هرات همراه مولانا عبد الرحمن جامی و عبد الغفور لاری از زیارت مرقد مطهّر سیّد سرفراز شد، نماز ظهر و عصر همانجا با هم خواندیم، و راحت و فیوض بسیار نصیبم گشت.

در مورد مقام و منزلت امیر حسینی در عرفان و تصوّف اسلامی، و شعر و ادب فارسی بعضی از تذکره نویسان چنین اظهار عقیده کرده‌اند:

دولت شاه سمرقندی می‌نگارد که«سالک مسالک دین و عارف اسرار یقین است، و در کشف رموز حقایق و دقایق کنز معانی بوده، و در فضیلت و علوم جنید ثانی، خاطر پر نور او گلشن راز، و طوطی نطق او عندلیب خوش‌آواز»

جمالی دهلوی می‌گوید:«...عالی مرتبت بود، در عهد او کسی در نواحی خراسان در علم و معرفت و روشن مشیخت همتای او نبود و ریاضتی عظیم و عبادتی مستقیم داشت»

در مجالس العشاق مرقوم است:«...منجّم دار السّلطنة هرات بود » در مخزن الغرایت ثبت است:«مهر سپهر شریعت، آفتاب عالمتاب حقیقت، قدوة السّادات، امیر سید حسینی غزنوی رحمة اللّه علیه واسعة، ناطقه از اداراک کمالات او عاجز است، و زبان قلم از تحریر آن قاصر»