مناظره حیوانات با حکما
(١)
شرح حال مصنف
١ ص
(٢)
مقدمه مؤلف
١٣ ص
(٣)
در فضیلت و شرف انسان برجمیع حیوانات
١٥ ص
(٤)
فصل اول در آغاز مناظره
١٦ ص
(٥)
فصل دوم در جمع آمدن حیوانات و مشورت کردن با یکدیگر
١٩ ص
(٦)
فصل سوم در سخن گفتن حیوانات با یکدیگر و خبر یافتن از ملک جنیان
٢٤ ص
(٧)
سرگذشت یوز
٢٦ ص
(٨)
سرگذشت طوطی
٢٧ ص
(٩)
سرگذشت باز
٢٨ ص
(١٠)
سرگذشت ماهی
٢٩ ص
(١١)
سرگذشت مار
٣٠ ص
(١٢)
سرگذشت زنبور عسل
٣٣ ص
(١٣)
فصل چهارم در تدبیر کردن حیوانات و رسول فرستادن به حضرت ملک جنیان
٣٥ ص
(١٤)
فصل پنجم در مشورت کردن ملک جنّیان با ارکان دولت خود در کار حیوانات
٣٨ ص
(١٥)
فصل ششم در رسول فرستادن ملک جنیان نزد حیوانات و حاضر شدن ایشان
٤٤ ص
(١٦)
فصل هفتم در جمع آمدن مردم با حیوانات به درگاه مَلک جنّیان
٥١ ص
(١٧)
فصل هشتم در مناظره شتر با حکیم حجاز
٥٣ ص
(١٨)
فصل نهم در مناظره کردن مور با حکیم شام
٦١ ص
(١٩)
فصل دهم در مناظره روباه با حکیم ترک
٦٥ ص
(٢٠)
فصل یازدهم در مناظره کردن عنکبوت با حکیم روم
٧١ ص
(٢١)
فصل دوازدهم در مناظره کشف با حکیم عراق
٧٥ ص
(٢٢)
فصل سیزدهم در مناظره طاوس با حکیم هند
٨١ ص
(٢٣)
فصل چهاردهم در مناظره همای با حکیم خراسان
٨٥ ص
(٢٤)
خاتمه در تعلیقات و لغات مشکل
٩٥ ص

مناظره حیوانات با حکما - احمدی(بهمئی)، یعقوب - الصفحة ١٠٩

پس به آنان که سستی ورزیده اند و نشسته اند بگو،اگر زمین بر شما تنگ آمد، سفر کنید(یا)(به آنها که تن به خوارى داده بر خاک راه نشسته اند برگو: سبکبال بار سفر بندید)

معجم البلدان الحموی جلد ١ صفحه ١٣٦

أرسل حکیماً و لا توصیةً ص ٣٢ س ١٥

بفرست حکیم را که به وصیت و نصیحت احتیاجی ندارد؛ یعنی خود می داند که چه کند. (در مَثَل حکما و بزرگان هست که میگویند: الرسول دلیل علی عقل مرسله)

مبادا که با ما همان معاملت کند که یکی از اجداد او در زمان طوفان با نوح پیغمبر (علی نبینا وآله و علیه السلام)کرد ص ٤١ س ١

حضرت نوح (علی نبینا وآله و علیه السلام) زاغ را گفت که برو و بر زمين پاي گذار و بنگر که آب چند مانده است، اين زاغ بيامد و در راه مرداري يافت بدان مشغول شد و بنزد نوح باز نگشت،نوح(علی نبینا وآله و علیه السلام) از آن نارحت شد، نفرینش کردش، گفت خداي عزوجل تو را بچشم مردمان خوار کند و طعامت جز مردار مباد.