فصل اوّل: در ابتدای سلوک؛ فصل دوم: در معرفت سلوک؛ فصل سوم: در مقامات سلوک؛ فصل چهارم: در نصیحت سالک؛ فصل پنجم: در بدو خلقت؛ فصل ششم: در بیان وحدت؛ فصل هفتم: در تجرید سالک؛ فصل هشتم: در قاعده طریقت؛ فصل نهم: در کمال استغنا؛ فصل دهم: در آغاز فطرت؛ فصل یازدهم: در بیان اختلافات حالات؛ فصل دوازدهم: در بیان دل؛ فصل سیزدهم: در تصفیه دل؛ فصل چهاردهم: در دیباچه عشق؛ فصل پانزدهم: در حقایق عشق؛ فصل شانزدهم: در بیان عشق؛ فصل هفدهم: در حیرت عشق؛ فصل هجدهم: در مخاطبه نفس؛ فصل نوزدهم: در بیان معاملات؛ فصل بیستم: در جدّ و اجتهاد؛ فصل بیست و یکم: در صحبت و متابعت؛ فصل بیست و دوم: در ترک صحبت خلق؛ فصل بیست و سوم: در صبر و تسلیم؛ فصل بیست و چهارم: درکشف معانی سلوک؛ فصل بیست و پنجم: در ارشاد و انتباه؛ فصل بیست و ششم: در اشارت اهل طریقت؛ فصل بیست و هفتم: در نهایت اهل طریقت؛ فصل بیست و هشتم: در فنا و ترک خودی.

این کتاب نثر دل‌انگیز عاشقانه دارد و در آخر، مؤلّف از اسلوب و روش نگارش آن تعریف و توصیف بسیار کرده است.عبد الرحیم یا عبد الواحد ابراهیم بلگرامی و علی بن عثمان و بهاء الدّین بده بر آن شرحها نوشته‌اند. احمد منزوی راجع به شصت مخطوطه اطلاع داده و به اهتمام مطبعه مجتبایی دهلی چاپ هم شده است.

١٠- روح الارواح: شرح نودونه اسماء اللّه الحسنی است که مصنّف به روش عارفانه تحریر نموده و موافق هر اسمی آیات و احادیث و کلام بزرگان و نقلهای پیشوایان معتبر آورده است.قصّه‌ها و حکایتهایی در خلال هر شرح بیان کرده است.نسخه‌ای منحصر به فرد دارای ٤٣٥ صفحه در عجایب خانه کابل محفوظ است که کسی دیگر بر این کتاب فهرستی نوشته است.