حیوانات از آنجا چون به مقام خود رسیدند، هر یک نصیحت کلاغ را با اتباع و اولاد خود تقریر کردند تا دور و نزدیک را این مشورت معلوم شد. بعضی در آن محنت هلاک و بعضی که زنده بودند، خود را بر امید ) نَتَرَبَّصُ بِهِ رَیبَ الْمَنُونِ([١] خوش می‌داشتند تا روز آخرالزمان که آن سرور صاحبقِران، سلطان دارالملک صفا، محمد مصطفی(صلی الله علیه و آله) مبعوث شد و بشارت و وعده ) أَنَّ الْأَرْضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ[٢] ( به حقیقت پیوست و صدق دعوت آنحضرت(صلی الله علیه و آله) مرغ و ماهی را مقرر گشت و جنّ و انس و جمادات و حیوانات در دایره تسلیم و طاعت او داخل شدند و کافر و مشرک و طاغی[٣] و یاغی را به تیغ بی‌دریغ خود ایذا فرمود.

و حیوانات از آباء و اجداد خود حکایت کلاغ معلوم داشتند. روز و شب منتظر و مترصّد[٤] آن خبر می‌بودند؛ چون خبر ظهور نور خورشید مه شکاف و مقصود از اشارت «نون» و «کاف» به سمع ایشان رسید، جمله بر آن متفق شدند که لبیک زنان، احرام بیابان مکه گیرند و قصه حال خود بر حضرت رسالت رفع کنند. هر یک را از دَور زمان حادثه‌ای واقع شد و علتی مانع آمد که آن سعادت مساعدت ننمود و هم بران عزیمت «لعل و عسی» می‌زدند تا بعد از مدتی شداید و محن[٥] معلوم کردند که از نسل آن گروه

[١] . (انتظار مرگش را مى‌بريم [و چشم به راهِ بَدِ زمانه بر اوييم‌].) طور/ ٣٠.

[٢] . (زمين را بندگان نيك و شايسته من به ميراث مى‌برند)انبیاء/ ١٠٥.

[٣] . ستمگر، ظالم

[٤] . در کمین

[٥] . تازیانه زدن، رنج دیدگی یا درماندگی از همه