مناظره حیوانات با حکما - احمدی(بهمئی)، یعقوب - الصفحة ٧٠ - فصل دهم در مناظره روباه با حکیم ترک
وَ عَلَیهَا وَ عَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ([١] و قوله تعالی: )وَ لَكُمْ فِیهَا جَمَالٌ حِینَ تُرِیحُونَ وَ حِینَ تَسْرَحُونَ([٢].
این همه آیات بیّنات بر فضیلت ما برهانی قاطع است و نیز، آب و علف و کاه و جو شما را حواله به ما کردهاند و در بیع و شراء، زمام اختیار به دست ما دادهاند و شما در این همه احوال مجبورو مقهور ما گشته اید.
شتر گفت: ما و شما را برای جذب نفع و دفع ضرر یکدیگر آفریدهاند. ما را خدمت شما فرمودهاند و شما را نیز خادم ما گردانیدهاند و ذکر مالکیت شما از روی مجاز است، نه از روی حقیقت که «العبد و ما فی یده کان لمولاه» اگر مالکیت با بیع و شراء ثابت میشود و فضیلت از آن طریق است، شما همه عمر با یکدیگر همین معامله دارید. یوسف صدیق(علی نبیّناو آله و علیه السلام) را«مالک ذعر خزائی» در بیع و شراء متصرّف بود. بایستی که فضیلت او زیاده از حضرت یوسف (علی نبیّناو آله و علیه السلام)باشد و مالک را به حکم مالکیت بر یوسف(علی نبیّناو آله و علیه السلام) ترجیح نهادندی! و همچنین حواله آب و علف ما بر شما از روی مجاز است، مگر نمی بینی)وَ مَا مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا([٣] چگونه به تحقیق پیوستی؟ و آن که ما مسخّر و مأمور شماییم،بسبب تعظیم امر حق است نه برای فضیلت و استحقاق شما، بدان که در ضمن آن تسخیر چه اشارتهاست: )سَخَّرْنَاهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ^.... سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ([٤] و )لِتَسْتَوُوا عَلَى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ( [٥] ای غافل! )وَ إِنَّ لَكُمْ فِی الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً
[١] . (از برخى از آنها سوارى بگيريد و از برخىشان تغذيه كنيد) غافر/ ٧٩ و(و براى شما در آنها سودهاست- از پشم و پوست و شير آنها- و تا [با سوار شدن] بر آنها به حاجتى كه در دلهاى خود داريد- از داد و ستد و معامله- برسيد و بر آنها و بر كشتيها برداشته- سوار- شويد.) غافر/٨٠.
[٢] . (و در آنها براى شما زيبايى [و شكوهى] است، آنگاه كه [آنها را] از چراگاه باز مىآوريد وهنگامى كه به چرا مىفرستيد) نحل/٦.
[٣] . (و هيچ جنبندهاى در زمين نيست مگر آنكه روزى او بر خداست) هود/ ٦.
[٤] . (اين چنين آنها را رام شما كردهايم شايد كه شكرگزاريد) حج/ ٣٦ و (اين چنين خدا آنها را رام شما كرده تا به پاس آنكه شما را هدايت كرده خدا را تكبير گوييد و بزرگ بداري) حج/ ٣٧.
[٥] . (تا بر پشت آنها قرار گيريد، سپس نعمت پروردگارتان را هنگامى كه بر آنها مستقر شديد ياد نماييد) زخرف/ ١٣.