مناظره حیوانات با حکما
(١)
شرح حال مصنف
١ ص
(٢)
مقدمه مؤلف
١٣ ص
(٣)
در فضیلت و شرف انسان برجمیع حیوانات
١٥ ص
(٤)
فصل اول در آغاز مناظره
١٦ ص
(٥)
فصل دوم در جمع آمدن حیوانات و مشورت کردن با یکدیگر
١٩ ص
(٦)
فصل سوم در سخن گفتن حیوانات با یکدیگر و خبر یافتن از ملک جنیان
٢٤ ص
(٧)
سرگذشت یوز
٢٦ ص
(٨)
سرگذشت طوطی
٢٧ ص
(٩)
سرگذشت باز
٢٨ ص
(١٠)
سرگذشت ماهی
٢٩ ص
(١١)
سرگذشت مار
٣٠ ص
(١٢)
سرگذشت زنبور عسل
٣٣ ص
(١٣)
فصل چهارم در تدبیر کردن حیوانات و رسول فرستادن به حضرت ملک جنیان
٣٥ ص
(١٤)
فصل پنجم در مشورت کردن ملک جنّیان با ارکان دولت خود در کار حیوانات
٣٨ ص
(١٥)
فصل ششم در رسول فرستادن ملک جنیان نزد حیوانات و حاضر شدن ایشان
٤٤ ص
(١٦)
فصل هفتم در جمع آمدن مردم با حیوانات به درگاه مَلک جنّیان
٥١ ص
(١٧)
فصل هشتم در مناظره شتر با حکیم حجاز
٥٣ ص
(١٨)
فصل نهم در مناظره کردن مور با حکیم شام
٦١ ص
(١٩)
فصل دهم در مناظره روباه با حکیم ترک
٦٥ ص
(٢٠)
فصل یازدهم در مناظره کردن عنکبوت با حکیم روم
٧١ ص
(٢١)
فصل دوازدهم در مناظره کشف با حکیم عراق
٧٥ ص
(٢٢)
فصل سیزدهم در مناظره طاوس با حکیم هند
٨١ ص
(٢٣)
فصل چهاردهم در مناظره همای با حکیم خراسان
٨٥ ص
(٢٤)
خاتمه در تعلیقات و لغات مشکل
٩٥ ص

مناظره حیوانات با حکما - احمدی(بهمئی)، یعقوب - الصفحة ٦٩ - فصل دهم در مناظره روباه با حکیم ترک

بیندیش قوله تعالی: )بَلْ لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ([١] چه معنا دارد و )وَ إِنْ مِنْ شَیءٍ إِلَّا یسَبِّحُ بِحَمْدِهِ [٢](بهر چه گفت: )وَ سَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ یسَبِّحْنَ وَ الطَّیرَ[٣]( چگونه باشد؟

اگر چشم حقیقت‌بین گشاده داری، بنگر که انسان و حیوانات و جمادات نیز در این حکم داخلند. بیش از آن نیست که اصطلاح و استعاره مختلف است و فضول و تکلّف انسان زیادت. اگر نه نظامی گفته:

بیت

همه هستند سر گردان چو پرگار پدید آرنده خود را طلب کار

و هرآینه هر جست و جوئی را گفتگویی است و هر گفتگویی راجستو جوئی و هر معاملتی را روشی، کما قال الله تعالی: )قُلْ كُلٌّ یعْمَلُ عَلَى شَاكِلَتِهِ([٤].

حکیم حجاز گفت: حجّت دیگر آن است که ما را مالک شما گردانیده‌اند، چنانچه قرآن مجید بدان ناطق است: )أَوَ لَمْ یرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَیدِینَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ([٥] و شما را برای ما به وجود آورده‌اند که فرمود: )اللَّهُ الَّذِی جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعَامَ([٦] و از برای ما مسخّر و مأمور گردانیده‌اند که: )وَ سَخَّرَ لَكُمْ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا ([٧] و قوله تعالی: )لِتَرْكَبُوا مِنْهَا وَ مِنْهَا تَأْكُلُونَ ^ وَ لَكُمْ فِیهَا مَنَافِعُ وَ لِتَبْلُغُوا عَلَیهَا حَاجَةً فِی صُدُورِكُمْ


[١] . (بلكه هر چه در آسمان‌ها و زمين است از آن اوست و همه فرمانبر اويند) بقره/ ١١٦.

[٢] . (و هيچ چيز نيست مگر آنكه او را به پاكى ياد مى‌كند و مى‌ستايد) اسراء/ ٤٤.

[٣] . (و كوه‌ها و پرندگان را با داود مسخر كرديم كه با او تسبيح مى‌گفتند) انبیاء/ ٧٩.

[٤] . ( بگو: هر كس فرا خور سرشت و عادت و روش خويش كار مى‌كند) اسراء/٨٤.

[٥] . (آيا نديدند كه ما با دستان [قدرت‌] خود براى ايشان چهارپايانى آفريديم كه آنها را در اختيار دارند) یس/ ٧١.

[٦] . (خداست كسى كه چهارپايان را براى شما پديد آورد) غافر/ ٧٩.

[٧] . جاثیه/ ١٣.