مى‌كردند كار خود را به نوعى با بيوتروريسم ارتباط داده و دست به انجام تحقيقات و آزمايش‌هاى گسترده‌اى زدند كه يقيناً در آينده‌اى نه چندان دور نتايج آن، همچون نتايج پژوهش‌هاى دهه‌هاى قبل، بر همگان ظاهر خواهد شد.

در سيستم درجه‌بندى امنيت بيولوژيك آمريكا، درجه چهار به خطرناك‌ترين آزمايش‌ها و آزمايشگاه‌ها داده مى‌شود. پيش از يازده سپتامبر در آمريكا، تنها پنج آزمايشگاه وجود داشت كه در بالاترين درجه امنيت بيولوژيك، يعنى درجه چهار، قرار داشتند و به طور فعّال در زمينه مطالعه عوامل بيولوژيك مرگ‌زا كار مى‌كردند؛ در حالى كه در سال ٢٠٠٩ م. اين تعداد به پانزده مورد رسيد و روند افزايشى همچنان ادامه داشته و تعدادى نيز در حال ساخت هستند.

در مجموع، هم‌اكنون بيش از ٤٠٠ مركز تحقيقاتى در درجات امنيت بيولوژيك سه و چهار در آمريكا فعّال هستند كه توانايى توليد عواملى، همچون باكترى سياه زخم و فراورده‌هاى آن را دارند و بيش از چهارده هزار نفر بر روى توليد چنين عوامل خطرناكى كار مى‌كنند كه اكثر آنها مربوط به بخش غير دولتى بوده و براى كسب بودجه مجبورند پروژه‌هاى مدّ نظر سياست‌مداران را هرچه كه باشد، بپذيرند.

آزمايشگاهى با درجه امنيتى چهار

جالب توجّه است كه اين توسعه گسترده تحقيقات تنها به بهانه احساس خطر از چند گروهك تروريستى و انتقال تبليغاتى اين احساس به مردم آمريكا، انجام گرفته است! به نظر مى‌رسد قدرت‌هاى جهانى، وارد مسابقه تسليحاتى پنهان جديدى شده‌اند كه بسيار پرحاشيه‌تر و مخرّب‌تر از مسابقه دستيابى به تسليحات هسته‌اى است. شايد ديگر هزينه‌هاى ساخت و نگهدارى تسليحات هسته‌اى چندان به صرفه نمى‌باشد و نظم نوين جهانى ادّعا شده از سوى دنياى غرب نياز به اسلحه نوين كم‌خرج‌تر و مخرّب‌ترى دارد. با اين وصف، توسعه تسليحات بيولوژيك، خطر جدّى مسابقه تسليحاتى قدرت‌ها در دنياى آينده خواهد بود؛ زيرا از هم اكنون در آمريكا و برخى ديگر كشورهاى مدّعى قدرت، مراكز ملّى دفاع بيولوژيك در تمامى زيرشاخه‌هاى آن تأسيس شده است.