ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٦ - دوستى اهل بيت (ع)، سبب ورود به بهشت
كه خدا در مورد ولايت ما از شما گرفته بود و شماييد كه ديگرى را به جاى ما نگرفتيد و اگر چنين نمىكرديد، خداوند شما را سرزنش كرده در آنجا كه فرمايد: «بيشتر آنها را به پيمانى پايبند نيافتيم و بيشترشان را فاسق و بدكار يافتيم»[١] اى ابامحمّد! خوشحالت كردم؟»
ابوبصير دوباره بيشتر خواست: قربانت! برايم بيفزا.
مؤمنان در قرآن؛ برادران بهشتى
امام صادق (ع) فرمودند: «اى ابامحمّد! خدا شما را در قرآن خود ياد كرده كه فرمايد: «برادرانى هستند در روى تختها روبهروى همديگر ...»[٢] به خدا سوگند! جز شما را به اين سخن قصد نكرده است. آيا خوشحالت كردم اى ابامحمّد!؟»
- قربانت گردم! برايم بيفزا.
امام (ع) فرمودند: «در آن روز، دوستان دشمن همديگرند، به جز پرهيزكاران ...»[٣] به خدا سوگند! كس ديگرى را جز شما به اين سخن قصد نفرموده است. اى ابامحمّد! خوشحالت كردم؟»
- قربانت برايم بيفزا.
مؤمنان در قرآن؛ صاحبان خرد
راوى در ادامه روايت مىگويد:
حضرت صادق (ع) فرمودند: «اى ابامحمّد! همانا خداى عزّوجلّ ما و شيعيان و دشمنانمان را در يك آيه از قرآن خود ياد فرموده. آنجا كه فرمايد: «آيا يكسانند آنانى كه مىدانند و آنان كه نمىدانند؟ جز اين نيست كه صاحبان خرد اندرز مىگيرند.»[٤] و ماييم آنان كه مىدانند و دشمنان مايند كه نمىدانند و صاحبان خرد شيعيان مايند. اى ابامحمّد! خوشحالت كردم؟»
- قربانت گردم برايم بيفزا.
ياد مؤمنان در قرآن، همراه با مولايشان على (ع)
حضرت صادق (ع) فرمودند: «اى ابامحمّد! به خدا سوگند! خداى عزّوجلّ در آيه ذيل، هيچيك از اوصياى پيامبران و پيروانشان را جدا نكرده است، جز اميرمؤمنان، على (ع) و شيعيانش را كه در قرآنش فرمايد و گفتهاش حق است: «روزى كه دوستى براى دوست خود كارى انجام ندهد و آنها يارى نشوند، جز آنكه خدايش رحم كند ...»[٥] و مقصود خداوند از اين آيه، على (ع) و شيعيان اويند. اى ابامحمّد! آيا خوشحالت كردم؟
- قربانت گردم براى من بيفزا.
مؤمنان در قرآن، بندگانى كه خداوند گناهانشان را مىبخشد.
حضرت صادق (ع) فرمودند: «اى ابامحمّد! همانا خداى تعالى شما را در قرآن ياد كرده آنجا كه فرمايد: «اى بندگان من كه درباره خويش زيادهروى كرديد، از رحمت خدا نوميد نشويد كه به راستى خدا همه گناهان را مىآمرزد و همانا او آمرزنده و مهربان است»[٦] به خدا سوگند! جز شما از اين سخن، ديگرى منظورش نبوده. آيا خوشحالت كردم اى ابامحمّد!؟»
- قربانت باز هم براى من بيفزا.
مؤمنان در قرآن؛ مخلصانند
در ادامه روايت آمده است كه حضرت صادق (ع) خطاب به ابوبصير فرمودند: «اى ابامحمّد! همانا خدا شما را در قرآن خود ذكر كرده و فرمود: « (اى شيطان) براستى كه تو را بر بندگان (خاص) من تسلّطى نيست»[٧] به خدا سوگند! از اين سخن، جز امامان و شيعيانشان را قصد نداشته است. آيا خوشحالت كردم اى ابامحمّد!؟»
- قربانت! باز هم بفرما.
مؤمنان در قرآن؛ صاحبان نعمت
حضرت صادق (ع) فرمودند: «اى ابامحمّد! همانا خدا شما را در قرآن خود ياد كرده و مىفرمايد: «آنان همدم كسانى هستند كه خدا نعمتشان داده است از پيامبران و راستى پيشگان و جانبازان و شايستگان و چه نيكو رفيقانى هستند»[٨] در اين آيه، مقصود از پيامبران، رسول خدا (ص) است و راستى پيشهكنندگان و جانبازان ماييم و شايستگان شماييد، پس نامور شويد به شايستگى و صلاح؛ چنانچه خداى عزّوجلّ شما را چنين ناميده است. اى ابامحمّد آيا خوشحالت كردم!؟»
- قربانت باز هم براى من بيفزا.
مؤمنان در قرآن؛ دشمنان مردم دنيايى
امام (ع) در ادامه فرمودند: «اى ابامحمّد! همانا خدا شما را ياد كرده است در آنجا كه از زبان دشمن شما در دوزخ، چنين حكايت كند كه فرمود: «و گويند چرا ما نمىبينيم مردانى را كه از اشرار مىشمرديم و تمسخرشان مىكرديم، يا شايد ديدگان (از ديدنشان) خيره گشته است»[٩] به خدا سوگند! مقصود و منظور از اين آيه، كسى جز شما نيست، كه شما در نزد مردم اين جهان، اشرار محسوب شدهايد. به خدا سوگند! هنگامى كه شما در ناز و نعمت خواهيد بود، آنان در دوزخ سراغ شما را گيرند. اى ابامحمّد! آيا خوشحالت كردم؟»
- قربانت باز هم بفرماييد.
مؤمنان در آيههاى بشارت
حضرت صادق (ع) فرمودند: «اى ابامحمّد! (اين قدر بدان كه) آيهاى نيست كه به بهشت رهبرى كند و بهشتيان را به خير ياد كند، جز آنكه درباره ما و شيعيان ما نازل گشته و آيهاى نيست كه به سوى دوزخ سوق دهد و اهل آن را به بدى ياد كند، جز آنكه درباره دشمن ما و مخالف با ما نازل گشته است. آيا خوشحال شدى اى ابامحمّد!؟»
- قربانت برايم بيفزا.
فرمودند: «كسى بر كيش ابراهيم نيست، جز ما و شيعيان ما و ساير مردم از آن بركنارند. اى ابامحمّد! آيا خوشحالت كردم؟»
در روايت است كه ابوبصير گفت: مرا بس است.[١٠]
محبّان؛ ثابتقدمان در صراط
اسماعيلبن مسلم از امام صادق (ع) از پدران گرامى آن حضرت نقل كرد كه رسول خدا (ص) فرمودند:
ثابتقدمترين شما در صراط، كسى است كه اهل بيت مرا بيشتر دوست مىدارد.»[١١]
دوستى اهل بيت (ع)، سبب ورود به بهشت
ابوحمزه ثمالى از امام باقر (ع) و آن حضرت از پدرانش نقل