آرام پخش شده در رستوران‌ها، بخشى از پنهان‌كارى كثيفى است كه بر روى غذاهايى با كيفيت پايين با طعم و احساس و ظاهرى يكنواخت، در همه پيشخوان‌هاى كلّ دنيا طرّاحى شده‌اند.

براى دست‌يابى به اين هماهنگى مصنوعى، نيازمند آن است كه به عنوان مثال، در سالاد (برگ كاهوى تازه) مك‌دونالد، از ١٢ نوع مادّه شيميايى مختلف، جهت حفظ رنگ، تردى مناسب و زمان دلخواه استفاده كند؛ لذا اين كاهوها احتمالًا به يك تكّه‌پلاستيك مضرّ تبديل مى‌شوند.

مك‌دونالد چگونه تعمّداً كودكان را استثمار مى‌كند؟

تقريباً همه تبليغات مك‌دونالد، كودكان را هدف گرفته است. اگر چه عروسك رونالد مك‌دونالد، به دليل غيرواقعى بودن، چندان معروف نيست؛ ولى هزاران كودك و نوجوان، با مشاهده دلقكى با موهاى نارنجى، به چيپس و همبرگر فكرمى‌كنند. هيچ پدر و مادرى نياز به دانستن اين ندارد كه بداند، پرت كردن حواس كودكى كه بر يك نوع غذا پافشارى مى‌كند، چقدر سخت است. تبليغات، رستوران‌هاى مك‌دونالد را به صورت مكانى مشابه سيرك نشان مى‌دهد كه همبرگر و چيپس براى هركس و در هر ساعت روز تا ديروقت و در شب‌ها ارائه مى‌شود و اين تبليغات، كودكان را در اين دام مى‌اندازد كه اگر به دفعات به اين رستوران‌ها نروند، افراد عادى نيستند.

اكثر كودكان به سرعت، مبلمان‌هاى استاندارد و زرد و قرمز پرزرق و برق مك‌دونالد را در مركز خريد و خيابان‌هاى شهر، تشخيص مى‌دهند. مك‌دونالد دقيقاً مى‌داند كه اين تشخيص، چه نوع فشارى به والدينى كه به دنبال فرزندانشان هستند، وارد مى‌كند تا آنها را از مصرف اين هله‌هوله‌ها منصرف كنند.

غذاهاى خرت و پرت‌

به دليل جبران ناكافى بودن غذاها، مك‌دونالد تبليغ مى‌كند كه مصرف اين ميان وعده‌ها، يك نوع سرگرمى است كه اين‌واقعيت، با جاذبه حضور در مك‌دونالد همراه است (نظير تبليغات شركت) كه در اين تبليغات، غذا را تنها به عنوان يك‌غذاى كمكى معرفى مى‌كند.

اصولًا بچّه‌ها چندان به تغذيه صحيح تمايل ندارند و حتّى اگر هم اين تمايل را داشته باشند، نمى‌فهمند كه چيزهايى كه باكلاه‌هاى كاغذى و نى و بادكنك مصرف مى‌كنند، در حقيقت غذاهايى با بهترين ظاهر، ولى همراه با حدّاكثر آلودگى است؛ اگرچه والدين نيز مى‌دانند كه اين غذاها چندان هم ارزان نيستند.