تقريباً بسيارى از اداره‌هاى فدرال براى مدّت نامعلومى تعطيل شدند. وزارت بهداشت آمريكا در اواخر ماه اكتبر، شروع به تجويز آنتى بيوتيك «سيپرو فلوكسوساسين» در يك دوره ١٠ روزه براى بيش از ٢٢٠٠ نفر از كارمندان پست كرد و از طرفى، در بين ارتش و نيروهاى نظامى نيز تجويز واكسن آغاز شد.

اين وحشت و فاجعه در بين كاركنان اداره پست و ساير شهروندان عادى به حدّى بالا گرفت كه شركت سازنده داروى «سيپروفلكسوساسين» حاضر شد ١٠٠ ميليون قرص را تقريباً به نصف قيمت اوّليه در اختيار دولت قرار دهد؛ يعنى چيزى معادل ١٠٠ ميليون دلار تنها براى پيش‌گيرى دارويى در مقابل اين حمله بيوتروريستى!

پس از پيش آمدن اين برنامه طرّاحى شده، دولت نومحافظه‌كاران با بهانه قرار دادن اين اتّفاق، سيلى از بودجه‌هاى دولتى را براى مقابله با تهديدات بيولوژيك گروه‌هاى تروريستى، همچون القاعده به مراكز تحقيقاتى مختلف گسل داشت تا به ظاهر، راهكارهايى براى مقابله با اين حملات فراهم كنند. براى برخوردارى از اين سيل پولى، بسيارى از سازمان‌هايى كه بر روى بيمارى‌هاى واگيردار و عفونى كار مى‌كردند، كار خود را به نوعى با بيوتروريسم ارتباط داده و دست به انجام تحقيقات و آزمايش‌هاى گسترده‌اى زدند كه يقيناً در آينده‌اى نه چندان دور، نتايج آن همچون نتايج پژوهش‌هاى دهه‌هاى قبل، بر همگان ظاهر خواهد شد.

در سيستم درجه‌بندى امنيت بيولوژيك آمريكا، درجه ٤ به خطرناك‌ترين آزمايش‌ها و آزمايشگاه‌ها داده مى‌شود. پيش از يازده سپتامبر، تنها پنج آزمايشگاه وجود داشت كه در بالاترين درجه امنيت بيولوژيك، يعنى درجه ٤، قرار داشتند و به طور فعّال در زمينه مطالعه عوامل بيولوژيك مرگ‌زا كار مى‌كردند؛ در حالى‌كه در سال ٢٠٠٩ م. اين تعداد به پانزده مورد رسيد و روند افزايشى همچنان ادامه داشته و تعدادى نيز در حال ساخت هستند.

در مجموع، هم اكنون بيش از ٤٠٠ مركز تحقيقاتى در درجات امنيت بيولوژيك ٣ و ٤ در آمريكا فعّال هستند كه توانايى توليد عواملى، همچون باكترى سياه زخم و فرآورده‌هاى آن را دارند و بيش از چهارده هزار نفر بر روى توليد چنين عوامل خطرناكى كار مى‌كنند كه اكثر آنها مربوط به بخش غيردولتى بوده و براى كسب بودجه، مجبورند پروژه‌هاى مدّ نظر سياست‌مداران را هرچه كه باشد، بپذيرند.

ويژگى‌هاى عوامل ميكروبى‌

١. توانايى ايجاد تلفات زياد؛ در بين انواع سلاح‌هاى نوين، ميكروب‌ها و فرآورده‌هاى ميكروبى، رقمى بهت آور از مرگ و مير را در پى خواهند داشت؛ مثلًا ١٥ گرم از سمّ توليد شده توسط «باكترى كلستريديوم بوتولينوم» مى‌تواند تمام مردم جهان را به كام مرگ بكشد! يا به طور مثال، اگر در شهرى ١٢ ميليون نفرى يك «موشك اسكاد» با كلاهك‌