ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٦ - چه مى توان كرد؟
متعلّق به گروههاى اقلّيت هستند كه شانس اندكى براى اشتغال در جاهاى ديگر دارند و به دليل ترس از اخراج، از ارتباط با اين اتّحاديهها بيمناكند. مكدونالد سياست مخالفت با اتّحاديهها را با اخراج كاركنانى كه سابقه عضويت در اتّحاديهها را دارند، دنبال مىكند؛ لذا با اين سياست، در سراسر دنيا، جز «سوئد» و «دوبلين ايرلند» موفّقيتهاى خوبى را كسب كرده است.
آموزش دادن براى كار سخت
روشن است كه همه فروشگاههاى زنجيرهاى و غولهاى غذاهاى آماده، براى سودآورى بيشتر، بر كاركنان جوان اتّكا دارند. مكدونالد نيز استثناء نيست. سهچهارم كاركنان آن، زير ٢١ سال هستند. سيستم تهيه اين غذاها نيز نيازى به آموزشهاىخاص ندارد.
هركسى مىتواند يك همبرگر را سرخ كند، دستشويى را تميز كند و لبخند زدن به مشتريان هم نيازى به آموزش ندارد؛ لذا هيچ نيازى به استخدام سرآشپز يا افراد متخصّص نيست و تنها فرد بايد آماده كار با مزدى اندك باشد. در انگليس، مكدونالد مىتواند هر چقدر كه مىخواهد، پرداخت كند؛ به ويژه در بخشهاىآمادهسازى غذا كه باعث كاهش بيشتر دستمزد مىشود. آنان مىگويند كه براى ترك تحصيل كنندگان، بدون توجّه به جنسيت و نژاد، شغل ايجاد مىكنند. واقعيت اين است كه مكدونالد فقط علاقهمند به استخدام افرادى با دستمزد ارزان است؛ پس گروههاى خاص، به ويژه زنان و سياهپوستان، بيش از گذشته، در اين صنعت به كار گرفتهمىشوند.
همه مثل هم!
مشكلات مكدونالد در مورد ساير شركتهاى زنجيرهاى عرضه غذاهاى سريعfast food ، نظير «ويمپى»، «كنتاكى»، «وندى» و ... نيز وجود دارد. همه آنها به كارگيرى ظالمانه منابع مادّى، حيوانات و انسانها را پشت پيشخوانهاى رنگارنگ و سرگرمىهاى خانوادگى مخفى كردهاند. غذا در همه اين مراكز، كم و بيش يكسان است و تفاوت، تنها در بستهبندى آنهاست. افزايش اين مراكز بدين معناست كه در حقيقت، حقّ انتخابى كمتر و نه بيشتر وجود دارد. آنها يكى از بدترين مثالهاى صنايع سودجو هستند كه به سوى توسعه و گسترش مستمر روى آوردهاند. اين عقلانيت مادّىگرايانه، همه بخشهاى زندگى ما را با ادغامهاى عظيم، جهت تسلّط بر بازار، تحت تأثير قرار مىدهد و فضايى اندك يا هيچ را جهت ايجاد انتخابهاى سالم (بدون غلّ وغشّ) باقى مىگذارد.
چه مىتوان كرد؟
استفاده از مكدونالد و شركتهاى مشابه را متوقّف كنيد و علّت دقيق آن را به دوستانتان بگوييد. سودهاى عظيم اينشركتها و قدرت استثمار آنها را، مشتريانشان به وجود مىآورند. چرا بايد همگى براى اينكه همه مردم بيدار شوند، صبركنيم؟ متأسّفانه ما مايليم كه مسئوليتهاى خود را در جامعه ارزان بفروشيم. اين اشتباه است. همه تغييرات در جامعه، از افرادى شروع مىشود كه زمانى براى انديشيدن در مورد راه زندگى صرف كرده و با ديگران ارتباط برقرار مىكنند.
سياحت غرب، شماره ٢٧؛WWW .mcspotlight .org