ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٢ - مسافر بهشت
تعدادى از نيروهاى تشييع كننده، در محوّطه حرم مىمانند. جلو مىروم. نزديك جوانى كه به نظر مىرسد فرمانده آنان است. با او دست مىدهم و با عربى دست و پا شكستهاى، به او خدا قوّت مىگويم و برايش آرزوى توفيق مىكنم. پيشانىاش را مىبوسم تا بداند و رفقايش ببينند كه در عالم امّت، ايرانى و عراقى ندارد. همه در يك جبهه، مقابل ظالم ايستادهايم.
از نجف به سمت كربلا راه مىافتيم. تمام طول مسير، موكب است؛ هيئتها وحسينيههايى براى پذيرايى از زائرانى كه پاى پياده به سمت كربلا مىروند. البتّه پياده روى زيارت كربلا، فقط مخصوص اربعين نيست. در نيمه شعبان و هر هفته شبهاى جمعه هم، بساط عيش پياده، به راه است. باور كردنى نيست. هشتاد كيلومتر هيأت و حسينيه!
در طول مسير يكى از دوستان، از داستانها و ماجراهاى عاشقان اباعبدالله مىگويد؛ در روزها و سالهايى كه رسم پيادهروى، براى زيارت ممنوع بوده و عاشقان، مخفيانه از ميان نخلستانها مىرفتند و هر كدامشان كه گير حكومت جور مىافتادند، يا به مهمانى محبس مىرفتند يا شكنجه مىشدند وگاهى هم پاهايشان را قطع مىكردند و گاهى جانشان را از دست مىدادند؛ امّا ارادت عاشقان و پيادهروى آنها در طول تاريخ، هرگز متوقّف نشد.
تو حافظه تلفن همراهم زيارت عاشورا دارم. حاج محسن طاهرى مىخواند و من دل مىدهم.
حاج محسن روضه مىخواند. مىرسد به اينجا كه: ان شاالله يه روز خودشون دستتون رو مىگيرن مىبرنتون كربلا ... خودشون پرچم گنبد و بارگاه آقا رو نشونتون مىدن ...
يك دفعه كسى از جلوى ماشين داد مىزند: بچهها! رفقا! پرچم و گنبد آقامون.
تو ماشين ولولهاى مىشود.
\*\*\*
تو يكى از هتلهاى نزديك باب رأس الشريف اسكانمان مىدهند.
شبانه به زيارت مىروم. لحظه ورود، ياد اوّلين سفرم مىافتم و اوّلين زيارتم. قلبم همانطور، تند و تند مىزند. حرم با همه زيبايىهايش مرا در آغوش مىكشد ... كه اينجا، خس و خاشاك نيز، خريدار دارد ...
- صلَّ الله عليك يا ابا عبدالله المظلوم!
بعد از زيارت حضرت ارباب، به پابوس ماه منير بنىهاشم مىروم
السلام عليك يابن اميرالمؤمنين!
\*\*\*
فردا صبح بعد از صرف صبحانه، تو يكى از سوييتهاى همان هتل با مسئولان ستاد عتبات در كربلا، جلسه مىگذاريم و آن برادران نيز توضيحات مفصّلى درباره اقدامات انجام شده ارائه مى كند؛ از آن جمله درباره خدمات ستاد در كربلا مىشنويم:
ساخت و نصب ضريح حضرت اباعبدالله كه به دست استاد محمود فرشچيان و تعدادى از هنرمندان عاشق كشورمان طرّاحى و ساخته شد، شاخصترين اقدام ستاد در كربلا است.