ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و چهل و نه- يكصد و پنجاه
٢ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
به ظهور خود بيانديشيم!
٤ ص
(٤)
به خدا قسم غربال مى شويد!
٤ ص
(٥)
شهرى بى دروازه نيست!
٦ ص
(٦)
استراتژى اتّحاديه ظالمان
٧ ص
(٧)
گلستانه
١٠ ص
(٨)
شايد اين بار
١٠ ص
(٩)
شرح طويل
١٠ ص
(١٠)
آخرين اميد
١٠ ص
(١١)
خط و نشان براى امام زمان بد است
١١ ص
(١٢)
همين جمعه
١١ ص
(١٣)
آرامش
١٢ ص
(١٤)
تقويم خسته
١٢ ص
(١٥)
خورشيد من!
١٢ ص
(١٦)
سلام وارث آزاده پيمبرها
١٣ ص
(١٧)
فصل ناگزير
١٣ ص
(١٨)
حضرت صاحب الامر كيست؟
١٤ ص
(١٩)
امام و امامت
١٤ ص
(٢٠)
نصب امام
١٥ ص
(٢١)
صفات و شئون امام
١٨ ص
(٢٢)
آيه اوّل
١٨ ص
(٢٣)
وآيه دوم
١٨ ص
(٢٤)
فضيلت شب نيمه شعبان
٢٠ ص
(٢٥)
تولّد، انتظار، شمع رهايى
٢٥ ص
(٢٦)
دعاى شب و آه سحرگاه
٢٦ ص
(٢٧)
دعاهايى كه در مورد خود حضرت است
٢٦ ص
(٢٨)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٢٦ ص
(٢٩)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٢٨ ص
(٣٠)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٢٨ ص
(٣١)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدّام آن حضرت
٢٨ ص
(٣٢)
2 دعاهاى شخصى كه در ارتباط با حضرت، براى خود مى نماييم
٢٨ ص
(٣٣)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٢٩ ص
(٣٤)
ماه در آينه
٣٤ ص
(٣٥)
ماه پرى چهر
٣٧ ص
(٣٦)
هنرهاى دستى موعوديان
٣٨ ص
(٣٧)
دستگيرى از نيازمندان
٣٨ ص
(٣٨)
دستان پربركتشان، تواناتر باد!
٣٨ ص
(٣٩)
دست به دعا برداشتن
٣٨ ص
(٤٠)
دست به سلاح بودن
٣٩ ص
(٤١)
امام و انبياء
٤١ ص
(٤٢)
ميراث بر پيامبران (ص)
٥٢ ص
(٤٣)
1 عصاى موسى (ع)
٥٣ ص
(٤٤)
2 سنگ حضرت موسى (ع)
٥٤ ص
(٤٥)
3 تابوت الشهاده (تابوت سكينه)
٥٤ ص
(٤٦)
4 پيراهن حضرت يوسف (ع)
٥٥ ص
(٤٧)
5 طشت حضرت موسى (ع)، انگشتر حضرت سليمان (ع)، شمشير، پرچم و زره پيامبر اكرم (ص)
٥٦ ص
(٤٨)
ميراث بر ودايع امامت
٥٩ ص
(٤٩)
1 كتاب جامعه امام على (ع)
٥٩ ص
(٥٠)
2 مصحف اميرالمؤمنين على (ع)
٦٢ ص
(٥١)
منافع وجودى امام
٦٥ ص
(٥٢)
منافع وجودى امام غايب
٦٩ ص
(٥٣)
1 امام غايب (ع) مايه آرامش اهل زمين
٦٩ ص
(٥٤)
2 وجود امام، منشأ خير و بركت
٦٩ ص
(٥٥)
3 اميدبخشى به مسلمانان
٧٠ ص
(٥٦)
4 حفظ و نجات شيعيان از خطرات، گرفتارى ها و شرّ دشمنان
٧٠ ص
(٥٧)
جزيره خضراء و اقامتگاه امام
٧٢ ص
(٥٨)
نخست ديدگاه موافقان
٧٢ ص
(٥٩)
ناقلان حكايت
٧٢ ص
(٦٠)
دوم ديدگاه مخالفان
٧٤ ص
(٦١)
1 سرزمين هاى دور دست
٧٦ ص
(٦٢)
2 مدينه طيبه
٧٦ ص
(٦٣)
3 دشت حجاز
٧٦ ص
(٦٤)
4 كوه رَضوى
٧٧ ص
(٦٥)
5 كرعه
٧٧ ص
(٦٦)
6 جابلقا و جابلسا
٧٧ ص
(٦٧)
7 بلد مهدى (ع)
٧٧ ص
(٦٨)
8 بيت الحمد
٧٧ ص
(٦٩)
اتّفاق مذاهب در موضوع موعود
٧٨ ص
(٧٠)
اشراف سياه و سازمان هاى مخفى
٨٤ ص
(٧١)
امام زمان (ع)، ما و آرزوهاى ما
٩٢ ص
(٧٢)
آرزوى ششم
٩٤ ص
(٧٣)
آرزوى هفتم
٩٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٢ - امام زمان (ع)، ما و آرزوهاى ما

پرسش شما، پاسخ موعود

امام زمان (ع)، ما و آرزوهاى ما

آرزوى پنجم‌

فضاى سالم تربيتى در جامعه و در عرصه جهانى‌

آيا مى‌توان حقّى بالاتر از اين براى بشريت متصوّر شد؟ آيا سوگى بالاتر از اين مى‌توان براى بشر متصوّر شد كه صاحبان استعدادهاى متعالى با استعدادهاى ذبح شده و ذائقه‌هاى دون مايه زير خاك دفن شوند؟ اين اوج بلوغ جامعه‌اى است كه آرزو كند فرزندانى سالم، برنا و ارجمند با آرزوهايى بزرگ و دل‌هايى عرش‌آسا و انديشه‌هاى نورانى تربيت شوند و بساط فساد، فحشاء و آلودگى‌هاى اخلاقى برافتد.

بشر در آرزوى طهارت جمعى و آرزوى روزى است كه در كلّ جهان تقوا به جاى فسوق و فجور و تباهى، اخلاق بنشيند و امور اهل قرى به صورت مجموعى، دائر بر تقوى شود تا كشتى فلاح سوراخ نگردد.

اين آرزوها از اصيل‌ترين و نفيس‌ترين آرزوهاى انسانى است. مقدّس‌ترين آرزوهاى بشر و فاخرترين حقّ مردم، برخوردارى از فضاى سالم تربيتى است و بشر معاصر از اين جهت در خسرانى‌ترين مقطع تاريخ قرار گرفته و خاسرترين نسل‌ها را در خود جاى داده است.

طبق برخى از روايات، وضعيتى پيش مى‌آيد كه مردم بر سر قبر مردگان خود مى‌روند و مى‌گويند: كاش من به جاى او مرده بودم. روايت است كه هر شب و روز، آرزوى مرگ مى‌كنند با اينكه آرزوى مرگ مكروه است.

آورده‌اند كه پيش از ظهور، فرد بر سر قبر مردگان خود مى‌رود و آرزو مى‌كند كه كاش جاى آنها بود و بعد از ظهور، شخص بر سر قبر برادرش مى‌رود و به او مى‌گويد: كاش تو هم بودى و از اين بركاتى كه ما بهره‌مند شديم، متنعّم مى‌شدى. روايت‌كرده‌اند كه در دوره حضرت صاحب الامر (عج)، دنيا آن‌قدر زيبا مى‌شود كه هشتاد ويژگى بهشت در همين دنيا مصداق پيدا مى‌كند؛ زيرا عقول كامل مى‌شود.

يك آرزوى بسيار متعالى براى بشريت اين است كه تمام ابناى بشر بالغ شوند. جمال عالم در بلوغ انسان‌هاست. انسان‌ها در اثر عدم بلوغ، يكديگر را تحمّل نكردند، مبتلا به منيت شدند و از عبادت و بندگى ماندند و به سان اهل جهنّم بناى تنازع و تخاصم گذاشتند.[١]

بشر از ضعف عقل و از جهت نابالغى، دنيا را به بدل به محلّ جنايت و فساد و تباهى كرده است. امام زمان (عج) يك كار فوق العادّه در باب تربيت مى‌كند و آن تكميل عقل است «تَبلُغُ الاحلام»[٢] يا «تَبلُغُ الحُلُم».[٣] ايشان دست ولايت بر سر مردم مى‌كشد و آنها بالغ مى‌شوند و به تكامل عقلى مى‌رسند. بالاترين آرزوى بشر، تكامل عقلى در سطح عمومى است و زيباترين و لذّت‌بخش‌ترين محفل، محفلى است كه كاملان در آنجا جمع بشوند.

موضوع بلوغ عقلى، آن هم در تمام انسان‌ها آثار بسيار خطيرى در زندگى بشر دارد.

عقل همواره با علم بالغ مى‌شود «وَما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ»[٤] آن زمان، زمان غلبه برهان و غلبه علم و دوران، دوران انفجار علم است؛ آنجا كسى كه در برابر برهان مقاومت كند يا غرض دارد يا مرض. روشن است كه مقاومت در برابر آفتاب، بدترين خبث است و عصر حضرت صاحب الامر (عج)، عصر تمييز كلّى خبيث و طيب است؛ عصرى كه خداوند وعده داده؛ ولى تاكنون اتّفاق نيافتاده است. به همين جهت امام عصر (عج) زمين را از خباثت تطهير مى‌كند. در عصر حاضر، بسيارى از انسان‌ها نابالغند و الزام نابالغ، مصداق ظلم است. اگر بنا باشد در عصر ظهور نيز عدّه‌اى با كمال اختيار، در اعتقاد باطل خود بايستند و يك پلوراليسم باطل حاكم شود، ديگر عصر، عصر ظهور نيست. آنجا بايد حقّ ظهور كند و دنيا عاقبت به خير شود و تمام آلودگى‌ها، حتّى در اعتقاد و نفوس، منقرض گردد، آنجا دوران بقاء بر باطل و اعطاى جزيه نيست، دوران كمال عقل و اعطاى نصفه است.

عقل كه كامل شد، اعتدال اصلى كه اعتدال نفوس است، محقّق مى‌شود و عقل، حاكم بر مملكت بدن مى‌گردد. عدل اوّل هر كسى‌