اين عصا، در ابتدا، متعلّق به حضرت آدم (ع) بوده و سپس به حضرت شعيب (ع) رسيده و آنگاه كه موسى (ع) به خدمت حضرت شعيب (ع) درآمد، آن عصا به او رسيد. در كتاب‌هاى تاريخ انبياء براى اين عصا حوادث و وقايع گوناگونى نقل شده است.

٢. سنگ حضرت موسى (ع)

«قرآن كريم» در دو مورد از اين سنگ ياد كرده است؛ يكى «آيه ٦٠ سوره بقره»- كه پيش از اين، ذكر آن گذشت- و ديگرى «آيه ١٦٠ سوره اعراف» كه مى‌فرمايد:

«وَقَطَّعْناهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ؛

و آنان را به دوازده عشيره كه هر يك امّتى بودند، تقسيم كرديم، و به موسى- وقتى قومش از او آب خواستند- وحى كرديم كه با عصايت بر آن تخته سنگ بزن. پس، از آن دوازده چشمه جوشيد. هر گروهى آبشخور خود را بشناخت».

امام باقر (ع) درباره اين سنگ مى‌فرمايد:

«چون حضرت قائم در مكّه قيام كند و متوجّه كوفه شود، منادى‌اش فرياد كشد كه كسى خوردنى و آشاميدنى همراه خود برندارد و سنگ حضرت موسى (ع) كه به وزن يك بار شتر است، با آن حضرت است. در هر منزلى كه فرود آيند، چشمه آبى از آن سنگ بجوشد كه گرسنه را سير و تشنه را سيراب كند و همان سنگ، توشه آنهاست تا هنگامى كه در نجف به پشت كوفه فرود آيند».[١]

سنگ حضرت موسى (ع)، به عنوان يكى از ودايع نبوّت دست به دست به وسيله اوصياى بعد از موسى (ع)، به دست پيامبر اكرم (ص) رسيده و بعد از ايشان هم به دست امام الوصى، على (ع)، تا حال حاضر كه نزد خاتم الاوصياء، مولانا المهدى (عج) است.[٢]

٣. تابوت الشهاده (تابوت سكينه)

امام صادق (ع) فرمود:

«داستان سلاح در خاندان ما، داستان تابوت است در بنى اسرائيل؛ تابوت در هر خاندانى از بنى اسرائيل كه پيدا مى‌گشت، نبوت به آنها داده مى‌شد، هر كس از ما هم كه سلاح به دستش رسد، امامت به او داده مى‌شود.»[٣]

نام «تابوت سكينه» يك بار در «سوره بقره، آيه ٢٤٨» ذكر شده است كه مى‌فرمايد:

«وَقالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى‌ وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ؛

و پيامبرشان گفت: دليل و نشانه بر پادشاهى او اين است كه تابوتى به سوى شما مى‌آيد كه در آن، سكينه و آرامشى از ناحيه پروردگارتان وجود دارد و از آنچه را كه آل موسى و آل هارون باقى گذاشته‌اند و آن تابوت به وسيله فرشتگان حمل مى‌شود، به راستى در آن معجزه و دليل براى شماست؛ چنان‌كه مؤمن باشيد».