بعد دفعه دوّم به زمين نظر كردم از آن «على» را برگزيدم و نامى از نام‌هاى خود براى او مشتق كردم و منم اعلى و اوست على يا محمّد! من تو را و على، فاطمه و حسن، حسين و امامان از فرزندان حسين را از شبح نور آفريدم‌[١] و ولايت شما را بر اهل آسمان‌ها و زمين عرضه كردم. هر كه قبول كرد در نزد من از مؤمنين است و هر كه انكار نمود نزد من از كفّار است. اى محمّد! اگر بنده‌اى از بندگان من مرا عبادت كند تا از كار افتد و يا مانند مشك خشكى گردد. پس در حال انكار ولايت شما پيش من آيد، او را نمى‌آمرزم تا اقرار به ولايت شما كند. اى محمّد! آيا مى‌خواهى اوصياى خود را ببينى؟ گفتم: آرى بار خدايا! خطاب آمد: به طرف راست عرش خدا بنگر:

«من به طرف راست عرش خدا نگاه كردم ناگاه ديدم: على، فاطمه، حسن، حسين، محمّد بن على، باقر، جعفربن محمّد صادق، موسى بن جعفر كاظم، على بن موسى الرّضا، محمّد بن على جواد، على بن محمّد هادى، حسن بن على عسكرى و مهدى در دريايى از نور ايستاده و نماز مى‌خوانند و مهدى در وسط آنها مانند ستاره درخشانى بود. خدا فرمود: اى محمّد! اينها حجّت‌ها هستند، مهدى منتقم عترت توست. به عزّت و جلال خودم قسم او حجّتى است كه ولايتش بر اولياى من واجب است و او انتقام گيرنده از دشمنان من است».

حافظ حنفى قندوزى‌، اين حديث شريف را در «ينابيع المودّة»[٢] از خوارزمى‌ نقل كرده و مى‌گويد: حمويى نيز در فرائد آن را نقل كرده است و در ينابيع به جاى «والمهدى» عبارت «و محمّد المهدى بن الحسن» آمده است. اين حديث گذشته از دلالت بر مهدى شخصى حاوى اسامى مبارك همه امامان صلوات الله عليهم اجمعين- است.

٩. موفّق بن احمد خوارزمى‌ در «مقتل الحسين»[٣] و شيخ الاسلام حمويى شافعى‌ در فرائدالسّمطين‌ ٢٩ سعيد بن بشير از على ابن ابى طالب (ع) نقل كرده‌اند كه فرمود:

«من پيشتر از شما، وارد ٣٠ حوض كوثر مى‌شوم تو يا على ساقى كوثر هستى و حسن مدير آنست، حسين فرمانده آن مى‌باشد، على بن الحسين سابق برديگران در رسيدن به آن، امام باقر مقسم آن، جعفر صادق سوق دهنده به آن، موسى بن جعفر شمارنده دوستان و دشمنان و زايل كننده منافقان، على بن موسى يار مؤمنان، محمّد بن على جواد نازل كننده اهل بهشت در درجاتشان و على بن محمّد هادى، خطيب شيعه و تزويج كننده حورالعين به آنهاست، حسن بن على عسكرى چراغ اهل بهشت است. مردم از روشنايى آن روشنايى مى‌گيرند و مهدى موعود شفاعت كننده آنهاست در مكانى كه خدا اجازه شفاعت نمى‌دهد؛ مگر به كسى كه بخواهد و از او راضى باشد».

اين حديث مبارك نيز كه برادران اهل سنّت به صورت قبول، آن را نقل كرده‌اند، حاوى نام‌هاى پاك دوازده امام است.

١٠. حافظ سليمان قندوزى‌ از جابربن يزيد جعفى‌ نقل كرده و مى‌گويد: شنيدم جابر بن عبدالله انصارى مى‌گفت: رسول خدا (ص) به من فرمود:

«اى جابر! اوصياى من و امامان مسلمانان بعد از من اوّل آنها على بن ابى طالب است. بعد از او حسن، بعد از او حسين، بعد از او على بن حسين، بعد از او محمّد بن على معروف به باقر. اى جابر! تو او را درك خواهى كرد و چون به خدمتش رسيدى، سلام مرا برسان، بعد از او جعفر بن محمّد، بعد از او موسى بن جعفر، بعد از او على بن موسى، بعد از او محمّد بن على، بعد از او على بن محمّد، بعد از او حسن بن على، بعد از او قائم آل محمّد كه نامش نام من و كنيه‌اش كنيه من است پسر حسن بن على، او همانست كه خدا با دست وى شرق و غرب زمين را فتح مى‌كند، او همانست كه از دوستان خويش مدّت زيادى غايب مى‌شود، تا حدّى كه در اعتقاد به امامت او باقى نمى‌ماند؛ مگر آنان كه خداوند قلوبشان را با ايمان‌