ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٦ - ٣ دشت حجاز
همه ساله در موسم حج به زيارت خانه خدا تشريف مىبرند و در مراسم حج شركت مىكنند؛ ولى انبوه حجّاج ايشان را نمىبينند يا مىبينند و نمىشناسند؛ امّا در غير حج، دليل قاطعى بر اقامت آن بزرگوار، در مكان معينى نداريم و تنها اشاراتى در برخى از احاديث وارد شده است، كه قسمتى از آنها عبارتند از:
١. سرزمينهاى دور دست
در توقيع شريفى كه در سال ٤١٠ ق. از «ناحيه مقدّسه»، به افتخار شيخ مفيد، صادر گرديد، با خطّ مبارك حضرت صاحب الامر (ع) آمده است:
«ما در سرزمين دوردستى سكنا گزيده ايم كه از جايگاه ستمگران به دوريم؛ زيرا خداوند مصلحت ما و شيعيان مؤمن ما را در اين ديده كه تا حكومت دنيا در دست تبهكاران است، در اين نقطه دور دست مسكن نماييم.»[١]
٢. مدينه طيبه
هنگامى كه از امام حسن عسكرى (ع) مىپرسند، اگر حادثهاى براى شما روى دهد، كجا از فرزند بزرگوارتان سراغ بگيرم؟ مىفرمايند: «در مدينه.»[٢] و حضرت امام صادق (ع) نيز، هنگام سخن از غيبت كبرى، فرمودند: «چه جايگاه خوبى است مدينه!»[٣]
٣. دشت حجاز
ابراهيم بين مهزيار، توسط فرستاده امام زمان (ع)، از «طائف» مىگذرد و به دشت «حجاز» كه «عوالى» نام داشته، هدايت شده و در آنجا به محضر آن حضرت (ع) مشرّف مىگردد. امام زمان (ع) در اين تشرّف مبارك مىفرمايند: