ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩ - استراتژى اتّحاديه ظالمان
در اين موقعيت، حوادث سخت، با بيرون افكندن و ظاهر ساختن ما فى الضّمير، نقش غربال را ايفاء مىكنند. محمّدبن منصور و او از پدرش روايت كرده است كه گفت:
ما در خدمت امام جعفر صادق (ع) صحبت مىكرديم. ناگهان حضرت متوجّه ما گرديد و فرمود: «در مورد چه موضوعى صحبت مىكنيد؟ كجا؟ كى؟
نه، به خدا! آنچه كه شما ديدگان خود را بدان دوختهايد، پديد نمىآيد، مگر بعد از نااميدى. نه به خدا! آنچه چشمان خود را به آن دوختهايد، آشكار نمىگردد؛ مگر اينكه غربال شويد. نه به خدا! كسى كه شما چشم به او داريد، نمىآيد؛ مگر بعد از اينكه از هم امتياز داده شويد. نه به خدا! امرى را كه شما به آن چشم دوختهايد، به وقوع نمىپيوندد تا آن كسى كه شقّى است، معلوم شود و كسى كه سعادتمند است، شناخته شود.»[١]
اين تعداد اندك، جماعت صاف و سالمى هستند كه ديگر فتنهها در آنها كارگر نمىافتد.
فتنهها، به رغم همه زيانها و آسيبهاى مالى و جانى، در شرايط سخت قبل از ظهور، وظيفه جداسازى مردم، غربالگرى آنها و بازشناسى سعيد از شقى و صدّيق از دروغگو را برعهده دارند. فتنه، بيانگر سلسلهاى از رخدادهاى سياسى- اجتماعى است كه جمع بزرگى از مردم را درگير ساخته و موجب ابتلاء و امتحان آنان مىشود.
حضرت اميرالمؤمنين (ع) ضمن بيان تمثيلى متذكّر مىشوند: «... شماها از يكديگر متمايز و جدا مىشويد تا اينكه نماند، مگر جمعيّتى كه ديگر هيچ فتنهاى به ايشان آسيب نرساند.»
اين واقعه، يكى از مصاديق بسيار روشن موضوع ظهور است. تا براى مردم ظهور و آشكارى حادث نشود، آنان استعداد ظهور كبراى امام عصر (ع) را پيدا نمىكنند. از اين روست كه عرض مىكنم، ما مردم مىبايست به ظهور خود بيانديشيم. اين ظهور مقدّم بر ظهور امام مبين است؛ در حالىكه هيچ آمادگى براى اين واقعه مهم و سرنوشتساز در ما وجود ندارد.
به همانسان كه درد زايمان براى زادن فرزند طبيعى و ضرورى است، خروج فرزند قسط و عدل از رحم غيبت و دورى نيز ضرورى مىنمايد. به شرط، پايمردى در شدايد، چنگ انداختن به ريسمان ولايت حجّت حى خداوند و بالأخره اظهار بيزارى و تبرّى جستن نظرى و عملى از دشمنان اهل بيت (ع).
والسّلام
سردبير
پىنوشتها:
[١]. سوره روم (٣٠)، آيه ٤١.
[٢]. روزگار رهايى، ج ١، ص ٣٣٧ [ص ٧٥ شيعه در عصر غيبت].
[٣]. همان، ص ٣٨٩ [ص ٨٣ شيعه در عصر غيبت].
[٤]. همان، ص ٣٤٠.
[٥]. سوره مائده (٥)، آيه ١٩.
[٦]. همان، ص ٣٤٣ [ص ٧٧ شيعه در عصر غيبت].
[٧]. سوره ذاريات (٥١)، آيه ٥٥.
[٨]. يوم الخلاص، ج ١، ص ٣٦٦ [ص ٧٩ شيعه در عصر غيبت].
[٩]. روزگار رهايى، ج ١، ص ٣٨٢ [ص ٦٨ شيعه در عصر غيبت].
[١٠]. شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمه، ص ٣٦١
[١١]. بحارالانوار، ج ١٣.
[١٢]. بحارالانوار، ج ٣، ترجمه مرحوم على دوانى، كتاب مهدى موعود.