ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و چهل و نه- يكصد و پنجاه
٢ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
به ظهور خود بيانديشيم!
٤ ص
(٤)
به خدا قسم غربال مى شويد!
٤ ص
(٥)
شهرى بى دروازه نيست!
٦ ص
(٦)
استراتژى اتّحاديه ظالمان
٧ ص
(٧)
گلستانه
١٠ ص
(٨)
شايد اين بار
١٠ ص
(٩)
شرح طويل
١٠ ص
(١٠)
آخرين اميد
١٠ ص
(١١)
خط و نشان براى امام زمان بد است
١١ ص
(١٢)
همين جمعه
١١ ص
(١٣)
آرامش
١٢ ص
(١٤)
تقويم خسته
١٢ ص
(١٥)
خورشيد من!
١٢ ص
(١٦)
سلام وارث آزاده پيمبرها
١٣ ص
(١٧)
فصل ناگزير
١٣ ص
(١٨)
حضرت صاحب الامر كيست؟
١٤ ص
(١٩)
امام و امامت
١٤ ص
(٢٠)
نصب امام
١٥ ص
(٢١)
صفات و شئون امام
١٨ ص
(٢٢)
آيه اوّل
١٨ ص
(٢٣)
وآيه دوم
١٨ ص
(٢٤)
فضيلت شب نيمه شعبان
٢٠ ص
(٢٥)
تولّد، انتظار، شمع رهايى
٢٥ ص
(٢٦)
دعاى شب و آه سحرگاه
٢٦ ص
(٢٧)
دعاهايى كه در مورد خود حضرت است
٢٦ ص
(٢٨)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٢٦ ص
(٢٩)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٢٨ ص
(٣٠)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٢٨ ص
(٣١)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدّام آن حضرت
٢٨ ص
(٣٢)
2 دعاهاى شخصى كه در ارتباط با حضرت، براى خود مى نماييم
٢٨ ص
(٣٣)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٢٩ ص
(٣٤)
ماه در آينه
٣٤ ص
(٣٥)
ماه پرى چهر
٣٧ ص
(٣٦)
هنرهاى دستى موعوديان
٣٨ ص
(٣٧)
دستگيرى از نيازمندان
٣٨ ص
(٣٨)
دستان پربركتشان، تواناتر باد!
٣٨ ص
(٣٩)
دست به دعا برداشتن
٣٨ ص
(٤٠)
دست به سلاح بودن
٣٩ ص
(٤١)
امام و انبياء
٤١ ص
(٤٢)
ميراث بر پيامبران (ص)
٥٢ ص
(٤٣)
1 عصاى موسى (ع)
٥٣ ص
(٤٤)
2 سنگ حضرت موسى (ع)
٥٤ ص
(٤٥)
3 تابوت الشهاده (تابوت سكينه)
٥٤ ص
(٤٦)
4 پيراهن حضرت يوسف (ع)
٥٥ ص
(٤٧)
5 طشت حضرت موسى (ع)، انگشتر حضرت سليمان (ع)، شمشير، پرچم و زره پيامبر اكرم (ص)
٥٦ ص
(٤٨)
ميراث بر ودايع امامت
٥٩ ص
(٤٩)
1 كتاب جامعه امام على (ع)
٥٩ ص
(٥٠)
2 مصحف اميرالمؤمنين على (ع)
٦٢ ص
(٥١)
منافع وجودى امام
٦٥ ص
(٥٢)
منافع وجودى امام غايب
٦٩ ص
(٥٣)
1 امام غايب (ع) مايه آرامش اهل زمين
٦٩ ص
(٥٤)
2 وجود امام، منشأ خير و بركت
٦٩ ص
(٥٥)
3 اميدبخشى به مسلمانان
٧٠ ص
(٥٦)
4 حفظ و نجات شيعيان از خطرات، گرفتارى ها و شرّ دشمنان
٧٠ ص
(٥٧)
جزيره خضراء و اقامتگاه امام
٧٢ ص
(٥٨)
نخست ديدگاه موافقان
٧٢ ص
(٥٩)
ناقلان حكايت
٧٢ ص
(٦٠)
دوم ديدگاه مخالفان
٧٤ ص
(٦١)
1 سرزمين هاى دور دست
٧٦ ص
(٦٢)
2 مدينه طيبه
٧٦ ص
(٦٣)
3 دشت حجاز
٧٦ ص
(٦٤)
4 كوه رَضوى
٧٧ ص
(٦٥)
5 كرعه
٧٧ ص
(٦٦)
6 جابلقا و جابلسا
٧٧ ص
(٦٧)
7 بلد مهدى (ع)
٧٧ ص
(٦٨)
8 بيت الحمد
٧٧ ص
(٦٩)
اتّفاق مذاهب در موضوع موعود
٧٨ ص
(٧٠)
اشراف سياه و سازمان هاى مخفى
٨٤ ص
(٧١)
امام زمان (ع)، ما و آرزوهاى ما
٩٢ ص
(٧٢)
آرزوى ششم
٩٤ ص
(٧٣)
آرزوى هفتم
٩٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٠ - امام و انبياء

سوى آنان خواهم گراييد و از [جمله‌] نادانان خواهم شد.»

در قائم (ع) نيز، مطابق حديثى كه از امام باقر (ع) آورديم، چنين است:

«در صاحب اين امر سنّتى از موسى و سنّتى از عيسى و سنّتى از يوسف و سنّتى از محمّد (ص) هست ... و امّا سنّت از يوسف، زندان و غيبت است.»[١]

معناى اين سخن آن است كه دنيا با همه فراخى و زمين با همه پهناورى‌اش براى ولى عصر (عج) زندان شده؛ به طورى كه از ستم معاندان و مخالفتشان ايمن نيست، از درگاه خداوند متعال مى‌خواهيم كه فرجش را تعجيل و خروج ايشان را سهل گرداند.

يوسف (ع) چند سال در زندان ماند.

قائم (ع)، اى كاش مى‌دانستيم كه چقدر در اين زندان غيبت به سر خواهند برد و كى بيرون خواهند آمد.

٥- ١٢. يوسف (ع) از خاص و عامّ خودش غايب شد و از برادرانش مخفى ماند و امر او بر پدرش يعقوب مشكل شد با اينكه مسافت ميان او، خاندان و شيعيانش نزديك بود.

قائم (ع) نيز همين طور است. امام باقر (ع) در بيان شباهت حضرت قائم (ع) به جمعى از پيغمبران چنين مى‌فرمايند:

«و امّا شباهت او به يوسف بن يعقوب (ع) غيبت از خاص و عام و مخفى بودن از برادران و پوشيده شدن امر او از پدرش، يعقوب پيغمبر (ع) با وجود نزديك بودن مسافت بين آن حضرت با پدر و خاندان و پيروانش مى‌باشد.»[٢]

١٣. شباهت به حضرت خضر (ع)

١- ١٣. خداوند عمر حضرت خضر (ع) را طولانى نموده و اين موضوع نزد شيعه و سنّى مسلّم است و روايات بسيارى بر آن دلالت دارد؛ از جمله:

حضرت امام صادق (ع) در روايتى طولانى فرموده‌اند:

«و امّا بنده صالح خضر (ع) را خداوند عمر طولانى عنايت فرمود، نه به خاطر نبوّتى كه برايش تقدير كرده باشد يا كتابى بر او نازل فرمايد و نه آيينى كه شرايع ديگر را نسخ نمايد و نه براى امامتى كه بندگان خود را به اقتداى به او ملزم سازد و نه اطاعتى كه بر او فرض فرمايد؛ بلكه چون در علم خداوند تبارك و تعالى گذشته بود كه عمر قائم (ع) در دوران غيبت طولانى خواهد شد تا آنجا كه بندگان او باور نكنند و آن عمر طولانى را انكار نمايند، خداوند عمر بنده صالح (خضر) را بدون سبب، طولانى ساخت؛ مگر به علّت استدلال به وسيله آن بر عمر قائم (ع) و تا اينكه دليل و برهان معاندان را قطع نمايد كه مردم را برخداوند حجّتى نباشد».[٣]

امام رضا (ع) نيز فرمودند:

«خضر (ع) از آب حيات آشاميده، پس او زنده است و نمى‌ميرد تا در صور دميده شود و البتّه او نزد ما مى‌آيد و بر ما سلام مى‌كند، صدايش شنيده مى‌شود؛ ولى خودش ديده نمى‌گردد و او هرجا كه نامش در ميان آيد، حاضر مى‌شود، پس هركه از شما او را ياد كرد، بر او سلام كند، او هر سال در مراسم حج حاضر است، تمام مناسك را انجام مى‌دهد و در عرفه توقّف مى‌كند و بر دعاى مؤمنان آمين مى‌گويد: و خداوند وحشت قائم ما را در هنگام غيبتش به او، به انس مبدّل مى‌سازد و تنهاييش را به وسيله او برطرف مى‌نمايد.»[٤]

٢- ١٣. نام خضر (ع)، بليا است و برخى اسم‌هاى ديگر را گفته‌اند. علّت اينكه خضر ناميده شده اين است كه بر چوب خشكى نمى‌نشست؛ مگر اينكه سبز مى‌شد و نيز گفته شده كه هرگاه نماز بگذارد، اطرافش سبز مى‌شود[٥] و گفته‌اند براى اينكه او در سرزمين سفيدى بود كه به يك باره تكان خورد و سبز شد.

در نجم الثّاقب‌ روايت شده كه حضرت قائم (ع) به هر سرزمينى كه‌