ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و چهل و نه- يكصد و پنجاه
٢ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
به ظهور خود بيانديشيم!
٤ ص
(٤)
به خدا قسم غربال مى شويد!
٤ ص
(٥)
شهرى بى دروازه نيست!
٦ ص
(٦)
استراتژى اتّحاديه ظالمان
٧ ص
(٧)
گلستانه
١٠ ص
(٨)
شايد اين بار
١٠ ص
(٩)
شرح طويل
١٠ ص
(١٠)
آخرين اميد
١٠ ص
(١١)
خط و نشان براى امام زمان بد است
١١ ص
(١٢)
همين جمعه
١١ ص
(١٣)
آرامش
١٢ ص
(١٤)
تقويم خسته
١٢ ص
(١٥)
خورشيد من!
١٢ ص
(١٦)
سلام وارث آزاده پيمبرها
١٣ ص
(١٧)
فصل ناگزير
١٣ ص
(١٨)
حضرت صاحب الامر كيست؟
١٤ ص
(١٩)
امام و امامت
١٤ ص
(٢٠)
نصب امام
١٥ ص
(٢١)
صفات و شئون امام
١٨ ص
(٢٢)
آيه اوّل
١٨ ص
(٢٣)
وآيه دوم
١٨ ص
(٢٤)
فضيلت شب نيمه شعبان
٢٠ ص
(٢٥)
تولّد، انتظار، شمع رهايى
٢٥ ص
(٢٦)
دعاى شب و آه سحرگاه
٢٦ ص
(٢٧)
دعاهايى كه در مورد خود حضرت است
٢٦ ص
(٢٨)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٢٦ ص
(٢٩)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٢٨ ص
(٣٠)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٢٨ ص
(٣١)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدّام آن حضرت
٢٨ ص
(٣٢)
2 دعاهاى شخصى كه در ارتباط با حضرت، براى خود مى نماييم
٢٨ ص
(٣٣)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٢٩ ص
(٣٤)
ماه در آينه
٣٤ ص
(٣٥)
ماه پرى چهر
٣٧ ص
(٣٦)
هنرهاى دستى موعوديان
٣٨ ص
(٣٧)
دستگيرى از نيازمندان
٣٨ ص
(٣٨)
دستان پربركتشان، تواناتر باد!
٣٨ ص
(٣٩)
دست به دعا برداشتن
٣٨ ص
(٤٠)
دست به سلاح بودن
٣٩ ص
(٤١)
امام و انبياء
٤١ ص
(٤٢)
ميراث بر پيامبران (ص)
٥٢ ص
(٤٣)
1 عصاى موسى (ع)
٥٣ ص
(٤٤)
2 سنگ حضرت موسى (ع)
٥٤ ص
(٤٥)
3 تابوت الشهاده (تابوت سكينه)
٥٤ ص
(٤٦)
4 پيراهن حضرت يوسف (ع)
٥٥ ص
(٤٧)
5 طشت حضرت موسى (ع)، انگشتر حضرت سليمان (ع)، شمشير، پرچم و زره پيامبر اكرم (ص)
٥٦ ص
(٤٨)
ميراث بر ودايع امامت
٥٩ ص
(٤٩)
1 كتاب جامعه امام على (ع)
٥٩ ص
(٥٠)
2 مصحف اميرالمؤمنين على (ع)
٦٢ ص
(٥١)
منافع وجودى امام
٦٥ ص
(٥٢)
منافع وجودى امام غايب
٦٩ ص
(٥٣)
1 امام غايب (ع) مايه آرامش اهل زمين
٦٩ ص
(٥٤)
2 وجود امام، منشأ خير و بركت
٦٩ ص
(٥٥)
3 اميدبخشى به مسلمانان
٧٠ ص
(٥٦)
4 حفظ و نجات شيعيان از خطرات، گرفتارى ها و شرّ دشمنان
٧٠ ص
(٥٧)
جزيره خضراء و اقامتگاه امام
٧٢ ص
(٥٨)
نخست ديدگاه موافقان
٧٢ ص
(٥٩)
ناقلان حكايت
٧٢ ص
(٦٠)
دوم ديدگاه مخالفان
٧٤ ص
(٦١)
1 سرزمين هاى دور دست
٧٦ ص
(٦٢)
2 مدينه طيبه
٧٦ ص
(٦٣)
3 دشت حجاز
٧٦ ص
(٦٤)
4 كوه رَضوى
٧٧ ص
(٦٥)
5 كرعه
٧٧ ص
(٦٦)
6 جابلقا و جابلسا
٧٧ ص
(٦٧)
7 بلد مهدى (ع)
٧٧ ص
(٦٨)
8 بيت الحمد
٧٧ ص
(٦٩)
اتّفاق مذاهب در موضوع موعود
٧٨ ص
(٧٠)
اشراف سياه و سازمان هاى مخفى
٨٤ ص
(٧١)
امام زمان (ع)، ما و آرزوهاى ما
٩٢ ص
(٧٢)
آرزوى ششم
٩٤ ص
(٧٣)
آرزوى هفتم
٩٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤ - به خدا قسم غربال مى شويد!

به ظهور خود بيانديشيم!

به خدا قسم غربال مى‌شويد!

اسماعيل شفيعى سروستانى‌

درك اين نكته سخت نيست. آنچه را كه در غفلت و به سادگى از دست داده‌ايم، به سادگى به دست نخواهيم آورد. ريشه‌كنى درخت تنومند شده ظلم كه در اقصاء نقاط آسمان و زمين ريشه دوانده، بى‌شك در گرو فراهم آمدن شرايط زير است:

١. بازگشت بخت فروخفته محرومان و يتيمان آل محمّد (ص)؛

٢. آمادگى و همراهى محرومانى كه به خودآگاهى رسيده باشند؛

٣. حضور و عمل منجّى موعود در وقت معلوم.

از كم خردى ماست كه موضوع‌ غيبت امام مبين‌ را به امام (ع) معطوف داشته و سهمى براى خود در اين واقعه سخت قائل نمى‌شويم. آنچه از فساد و تباهى در خشكى و دريا جارى شده، حاصل عمل خود انسان است كه حسب سنّت لايتغير خداوندى به منصه ظهور رسيده است. چنان‌كه فرمود:

«ظَهَرَالْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ ...؛[١]

آشكار شدن اين همه فساد در خشكى و دريا، حاصل دست و عمل مردم است؛ ورنه از منشأ صدور خير، جز خير سر نمى‌زند.»

مولاى متقّيان، على (ع)، پرده از راز سرگردانى امّت مسلمان برداشته و ظلم رفته بر امامان حق را منشأ اين سرگردانى و غيبت و لاجرم تبعات اين واقعه بيان مى‌كنند.

«كما تاهت بنوا اسرائيل على عهد موسى ...؛[٢]

حيران و سرگردان شويد، آن سان كه بنى‌اسرائيل در عهد موسى سرگردان شدند. به حق مى‌گويم: سرگردانى شما چندين برابر سرگردانى آنها خواهد بود و آن در اثر ستم‌هايى است كه بر فرزندان من روا خواهيد داشت.»

آنكه پدر و پشت و پناه خود را مى‌كشد، ناگزير سنگ تيپا خورده هر رهگذر و طعمه هر گرگ آدمخوارى خواهد شد.

در اين وجه از دريافت و درك و تجربه اضطرار تمام است كه اجابت كننده‌اى، پاسخگوى درخواست و تجربه اضطرار تمام مضطرّ خواهد شد.

بى‌شك، بزرگ‌ترين مضطرّ تاريخ، امامى است كه ناگزير، در پس پرده غيبت چونان طردشدگان مانده است. همو كه در انتظار فرا رسيدن وقت گشايش بخت فروخفته محرومان و آمادگى و همراهى آنان براى بركندن درخت ستم لحظه‌شمارى مى‌كند.

در روايت زيبايى امام رضا (ع) مى‌فرمايند:

«لَا يَكُونُ مَا تَمُدُّونَ إِلَيْهِ أَعْناقَكُمْ حَتَّى تُمَيَّزُوا؛

آنچه گردن‌هايتان را در انتظار آن دراز مى‌كنيد، واقع نخواهد شد؛ مگر بعد از آنكه آزمايش و امتحان شويد و از بوته امتحان، جز افراد بسيار كم پيروزمندانه بيرون نمى‌آيند ...».

واسپس اين آزمون و آمادگى و حسب سنّت ثابت خداوندگار هستى، بخت فروخفته طلوع مى‌كند و دوران خفّت و شكستگى به سر مى‌رسد. در اين وقت و بخت كه از آن به عنوان‌ وقت معلوم‌ ياد شده، امام مبين از پس پرده غيبت بيرون آمده و نجات بخش مظلومان و سركوب‌گر ظالمان خواهد شد.[٣]