پى‌ريزى كرد تا با شيعيان، همچون كفّار حربى از اهل كتاب رفتار شود؛ يا «جزيه» پرداخته و ذلّت پرداخت آن را تحمّل كنند يا مردانشان كشته و زنان و كودكانشان به اسارت گرفته شوند كه آن حضرت در خنثى ساختن اين توطئه، نقش بزرگى ايفا نمودند.[١]

آرى! شيعيان، معتقد به امام غايب زنده و حاضر هستند. در هيچ برهه‌اى از زمان، حتّى در مشكلات، خود را تنها نمى‌دانند و مى‌دانند كه پيوسته امدادهايى پر بركت از ناحيه آن بزرگوار به ايشان مى‌رسد.

اضافه بر اينكه توسّل به حضرت مهدى (ع)، دستگيرى و امدادهاى امام نيز، از ديگر بركات ايشان است.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. روزنامه كيهان ٢٢/ ٧/ ٧٨؛ ش ١٦٦٣٣

[٢]. سوره آل عمران (٣)، آيه ١٣٨.

[٣]. نهج البلاغه، كلمات حكمت، شماره ١٣٩. نهج البلاغه فيض الإسلام، ص ١١٤٨.

[٤]. صدوق، كمال الدين، ج ١، صص ١٤٦ و ٣٦٥؛ مجلسى، بحارالانوار، ج ٣٦، ص ٢٥٠.

[٥]. صدوق، أمالى و بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٩٢.

[٦]. شيخ طوسى، الغيبة ص ١٨٨؛ بحارألانوار، ج ٥٣، ص ١٨١؛ صدوق، كمال الدين، ج ٢، ص ١٦٢؛ طبرسى، الإحتجاج، ص ٢٦٣؛ كشف الغيبه، ج ٣، ص ٣٢٢/ فيض كاشانى، النوادر، ص ١٦٤.

[٧]. سوره اسراء (١٧)، آيه ٧٢.

[٨]. عباس استاد آقايى، اسرار آفرينش اهل بيت (ع)، صص ٢٥٣- ٢٥١.

[٩]. تفسير البرهان، ج ٤، ص ٢٩١.

[١٠]. علامه مجلسى (ره)، بحارالانوار، ج ٥٢، صص ٩٣- ٩٢، ح ٧.

[١١]. مفاتيح الجنان، دعاى عديله.

[١٢]. بحارالانوار، ج ٥٣، ص ١٧٥.

[١٣]. عصاره خلقت درباره امام زمان (ع) برگرفته از آثار آيت الله عبدالله جوادى آملى، ص ٨٥.

[١٤]. وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَ لكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعالَمِينَ.

[١٥]. اصول كافى، ج ٢، ص ٤٥١.

[١٦]. كمال الدين، ص ٢٠٧.

[١٧]. احتجاج طبرسى، ج ٢، ص ٤٩٧.

[١٨]. دفع گرفتارى‌ها و بلاها ممكن است مستقيماً توسط خود آن بزرگوار يا از طريق وسايط و ياران مخصوص وى و يا به وسيله دعاى آن حضرت صورت گيرد. (سيد محمّد صدر، تاريخ الغيبة الكبرى) ص ١٥٣.

[١٩]. النجم الثّاقب، ص ٣١٤؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٧٨؛ منتهى الامال، ج ٢، ص ٣١٦، به نقل از تاريخ الغيبه الكبرى، صص ١١٧- ١١٦.

مغمور: ناشناخته.