ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و چهل و نه- يكصد و پنجاه
٢ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
به ظهور خود بيانديشيم!
٤ ص
(٤)
به خدا قسم غربال مى شويد!
٤ ص
(٥)
شهرى بى دروازه نيست!
٦ ص
(٦)
استراتژى اتّحاديه ظالمان
٧ ص
(٧)
گلستانه
١٠ ص
(٨)
شايد اين بار
١٠ ص
(٩)
شرح طويل
١٠ ص
(١٠)
آخرين اميد
١٠ ص
(١١)
خط و نشان براى امام زمان بد است
١١ ص
(١٢)
همين جمعه
١١ ص
(١٣)
آرامش
١٢ ص
(١٤)
تقويم خسته
١٢ ص
(١٥)
خورشيد من!
١٢ ص
(١٦)
سلام وارث آزاده پيمبرها
١٣ ص
(١٧)
فصل ناگزير
١٣ ص
(١٨)
حضرت صاحب الامر كيست؟
١٤ ص
(١٩)
امام و امامت
١٤ ص
(٢٠)
نصب امام
١٥ ص
(٢١)
صفات و شئون امام
١٨ ص
(٢٢)
آيه اوّل
١٨ ص
(٢٣)
وآيه دوم
١٨ ص
(٢٤)
فضيلت شب نيمه شعبان
٢٠ ص
(٢٥)
تولّد، انتظار، شمع رهايى
٢٥ ص
(٢٦)
دعاى شب و آه سحرگاه
٢٦ ص
(٢٧)
دعاهايى كه در مورد خود حضرت است
٢٦ ص
(٢٨)
1 تعجيل فرج و ظهور حضرت
٢٦ ص
(٢٩)
2 دعا براى سلامتى حضرت
٢٨ ص
(٣٠)
دعاهايى كه در ارتباط غيرمستقيم با حضرت است
٢٨ ص
(٣١)
1 دعا براى دوستان و ياوران و خدّام آن حضرت
٢٨ ص
(٣٢)
2 دعاهاى شخصى كه در ارتباط با حضرت، براى خود مى نماييم
٢٨ ص
(٣٣)
3 دعا عليه دشمنان حضرت
٢٩ ص
(٣٤)
ماه در آينه
٣٤ ص
(٣٥)
ماه پرى چهر
٣٧ ص
(٣٦)
هنرهاى دستى موعوديان
٣٨ ص
(٣٧)
دستگيرى از نيازمندان
٣٨ ص
(٣٨)
دستان پربركتشان، تواناتر باد!
٣٨ ص
(٣٩)
دست به دعا برداشتن
٣٨ ص
(٤٠)
دست به سلاح بودن
٣٩ ص
(٤١)
امام و انبياء
٤١ ص
(٤٢)
ميراث بر پيامبران (ص)
٥٢ ص
(٤٣)
1 عصاى موسى (ع)
٥٣ ص
(٤٤)
2 سنگ حضرت موسى (ع)
٥٤ ص
(٤٥)
3 تابوت الشهاده (تابوت سكينه)
٥٤ ص
(٤٦)
4 پيراهن حضرت يوسف (ع)
٥٥ ص
(٤٧)
5 طشت حضرت موسى (ع)، انگشتر حضرت سليمان (ع)، شمشير، پرچم و زره پيامبر اكرم (ص)
٥٦ ص
(٤٨)
ميراث بر ودايع امامت
٥٩ ص
(٤٩)
1 كتاب جامعه امام على (ع)
٥٩ ص
(٥٠)
2 مصحف اميرالمؤمنين على (ع)
٦٢ ص
(٥١)
منافع وجودى امام
٦٥ ص
(٥٢)
منافع وجودى امام غايب
٦٩ ص
(٥٣)
1 امام غايب (ع) مايه آرامش اهل زمين
٦٩ ص
(٥٤)
2 وجود امام، منشأ خير و بركت
٦٩ ص
(٥٥)
3 اميدبخشى به مسلمانان
٧٠ ص
(٥٦)
4 حفظ و نجات شيعيان از خطرات، گرفتارى ها و شرّ دشمنان
٧٠ ص
(٥٧)
جزيره خضراء و اقامتگاه امام
٧٢ ص
(٥٨)
نخست ديدگاه موافقان
٧٢ ص
(٥٩)
ناقلان حكايت
٧٢ ص
(٦٠)
دوم ديدگاه مخالفان
٧٤ ص
(٦١)
1 سرزمين هاى دور دست
٧٦ ص
(٦٢)
2 مدينه طيبه
٧٦ ص
(٦٣)
3 دشت حجاز
٧٦ ص
(٦٤)
4 كوه رَضوى
٧٧ ص
(٦٥)
5 كرعه
٧٧ ص
(٦٦)
6 جابلقا و جابلسا
٧٧ ص
(٦٧)
7 بلد مهدى (ع)
٧٧ ص
(٦٨)
8 بيت الحمد
٧٧ ص
(٦٩)
اتّفاق مذاهب در موضوع موعود
٧٨ ص
(٧٠)
اشراف سياه و سازمان هاى مخفى
٨٤ ص
(٧١)
امام زمان (ع)، ما و آرزوهاى ما
٩٢ ص
(٧٢)
آرزوى ششم
٩٤ ص
(٧٣)
آرزوى هفتم
٩٦ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٠ - اتّفاق مذاهب در موضوع موعود

و مى‌گويد:

داخل محضر رسول خدا (ص) شدم ناگاه ديدم كه حسين (ع) بر روى زانوى آن حضرت است. حضرت چشم‌ها و دهان حسين را مى‌بوسيد و مى‌فرمود: «تو آقايى؛ فرزند آقايى. تو امامى؛ پسر امامى. تو حجّتى؛ فرزند حجّتى. تو پدر نه نفر حجّتى. [نه نفر حجّت‌] از صلب تو كه نهم آنها قائم آنهاست.»

اين حديث شريف صريح است در اينكه مهدى موعود (ع) نهمين فرزند امام حسين (ع) است. بنابراين متولّد هم شده است. بر اساس اين حديث نمى‌شود گفت معلوم نيست مهدى چه كسى است و هنوز متولّد نشده است.

عبدالله بسمل نيز همين حديث را عيناً نقل كرده است.[١]

٢. ابوالمويد موفّق خوارزمى حنفى‌ (متوفاى ٥٦٨ ه. ق) آن را با كمى تفاوت از سليم بن قيس‌ از سلمان محمّدى‌ چنين نقل مى‌كند:

مهدى موعود (ع) در كلام رسول خدا (ص) به احسن وجه تعيين شده و آن نهمين فرزند امام حسين (ع) است.»[٢]

٣. حافظ شيخ سليمان حنفى قندوزى‌ حديث فوق را در «ينابيع المودّة» باب ٥٤ ص ١٦٨ و نيز در باب ٥٦ ص ٢٥٨ از كتاب «مودّة القربى» تأليف‌ سيد على بن شهاب همدانى شافعى‌ (متوفاى ٧٨٦ ه. ق.) نقل كرده است و نيز در باب ٧٧ ص ٤٤٥ باز از مودّة القربى و در باب ٩٤، ص ٤٩٢ از خوارزمى به دو سند از سلمان فارسى‌ و امام سجاد (ع) از پدرش امام حسين (ع) نقل كرده كه دوّمى چنين است:

امام مى‌فرمايد: «به محضر جدّم رسول الله (ص) داخل شدم مرا روى زانوى خويش نشانيد و فرمود خداوند از صلب تو نه نفر امام اختيار كرده كه نهم آنها قائم آنهاست و همه در فضيلت و مقام پيش خداوند يكسانند».

بنابراين مهدى (ع) يك مهدى معين و نهمين فرزند امام حسين (ع) است.

ناگفته نماند كه كتاب «مودّة ذوى القربى» تأليف‌ سيد على بن شهاب همدانى شافعى‌ (متوفاى ٧٨٦ ه. ق.) حاوى چهارده فصل است كه‌ شيخ سليمان حنفى‌ همه آن كتاب را در «ينابيع المودّة» آورده و آن را باب پنجاه و ششم اين كتاب قرار داده است و در فصل دهم تحت عنوان «المودّة العاشرة فى عدد الائمه و انّ المهدى منهم» حديث مبارك فوق را چنان‌كه گفته شد- در ص ٢٥٨ از سليم بن قيس هلالى‌ از سلمان فارسى‌ از رسول الله (ص) نقل كرده است.

پس بنابر آنچه ما به دست آورده‌ايم، حديث فوق در كتاب‌هاى «مقتل خوارزمى» در «ارجح المطالب» «مناقب مرتضوى»، «مودّة ذوى القربى» و «ينابيع المودّة» نقل شده است و دلالت بر مهدى شخصى دارد؛ يعنى مهدى موعود (ع) فرزند نهم امام حسين (ع) است.

٤. حموئى جوينى شافعى‌ از عبدالله بن عباس‌ نقل كرده كه گفت:

«شنيدم كه حضرت مى‌فرمود: من، على، حسن، حسين و نه نفر از فرزندان حسين همه پاك شده از طرف خدا و معصوم هستيم.»[٣]

و نيز همين حديث را از اصبغ بن نباته‌ از عبدالله بن عبّاس‌ نقل كرده است‌[٤] وهمچنين در «ينابيع المودّة»[٥] از كتاب «مودّة القربى» (مودّت دهم) واز «فرائدالسمطين»[٦] نقل شده است.

از اين حديث نيز روشن مى‌شود كه مهدى موعود (ع) فرزند نهم امام حسين (ع) است و اگر بگويند چه مانعى دارد كه فرزند امام حسين باشد ولى بعداً در آخرالزّمان متولّد شود؟! مى‌گوييم به قرينه روايات گذشته و روايات آينده، نه نفر پشت سر هم منظورند؛ يعنى امام دوازدهم فرزند نهم امام حسين (ع) است.

٥. شبراوى شافعى مصرى‌ (متوفاى ١١٧٢ ه. ق.) در كتاب «الاتحاف بحب الاشراف»[٧] و ابن صباغ مالكى‌ در «فصول المهمّة»[٨] نقل مى‌كنند كه: دعبل بن على خزاعى‌ مى‌گويد: چون به محضر حضرت رضا (ع)