ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥١ - امام و انبياء

بگذرند، سبز و پرگياه مى‌شود و آب از آنجا مى‌جوشد، و چون از آنجا بروند، آب فرو مى‌رود و زمين به حال خود برمى‌گردد.

٣- ١٣. خضر (ع)، خداوند متعال به او قدرت و نيرويى عنايت فرموده كه به هر شكلى كه بخواهد، درمى‌آيد؛ چنان كه امام صادق (ع) فرموده‌اند.[١]

حضرت قائم (ع) را نيز خداوند همين قدرت را عنايت فرموده، روايات و حكاياتى كه بر اين معنى دلالت مى‌كند، بسيار است.

٤- ١٣. حضرت خضر (ع) مأمور به علم باطن بود، چنان كه به موسى (ع) گفت:

«إِنَّكَلَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً وَ كَيْفَ تَصْبِرُ عَلى‌ ما لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً؛[٢]

تو هرگز نمى‌توانى همپاى من صبر كنى و چگونه مى‌توانى بر چيزى كه به شناخت آن احاطه ندارى، صبر كنى؟»

قائم (ع) نيز مأمور به علم باطن است.

٥- ١٣. علّت كارهاى حضرت خضر (ع) آشكار نشد؛ مگر بعد از آنكه خود آنها را فاش كرد.

علّت غيبت حضرت قائم (ع) آن طور كه بايد مكشوف نمى‌شود؛ مگر بعداز ظهور.

٦- ١٣. خضر (ع) هرسال در مراسم حج شركت مى‌كند و تمام مناسك را انجام مى‌دهد.

حضرت قائم (ع) نيز هرسال در مراسم حج شركت نموده و مناسك را به جاى مى‌آورند. كه روايات مختلفى از معصومان (ع) بر اين امر تصريح دارد.

پى‌نوشت‌ها:

برگرفته از كتاب مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم، ترجمه سيد مهدى حائرى قزوينى.

[١]. شيخ حّر عاملى، اثبات الهداة، ج ٧، ص ٣٥٧.

[٢]. سوره بقره (٢)، آيه ٣٠.

[٣]. سوره نور (٢٤) آيه ٥٥.

[٤]. سوره زمر (٣٩)، آيه ٧٤.

[٥]. سيدهاشم بحرانى، البرهان فى تفسير القرآن، ج ٣، ص ١٤٦.

[٦]. محمّدباقر مجلسى، همان، ج ١١، ص ٢٠٤.

[٧]. همان، ج ١٠١، ص ٣٢٠.

[٨]. سوره بقره (٢)، آيه ٣١.

[٩]. محمّد بن يعقوب كلينى، الكافى، ج ١، ص ٢٢٣.

[١٠]. سوره روم (٣٠)، آيه ١٩.

[١١]. محمّدباقر مجلسى، همان، ج ٥١، ص ٥٤.

[١٢]. شيخ حّر عاملى، وسائل الشيعه، ج ١٨، ص ٣٠٨.

[١٣]. همان.

[١٤]. سوره مائده (٥)، آيه ٢٧.

[١٥]. شيخ صدوق، همان، ج ١، ص ٣٢٠.

[١٦]. محمّد بن يعقوب كلينى، همان، ج ٨، ص ١١٤.

[١٧]. شيخ صدوق، همان، ج ٢، ص ٤٣٠.

[١٨]. محمّد بن يعقوب كلينى، همان، ج ١، ص ٥١٤.

[١٩]. شيخ صدوق، همان، ج ١، ص ٣٢٢.

[٢٠]. سوره نوح (٧١)، آيه ٢٦.

[٢١]. در بحارالانوار از پيامبر اكرم (ص) مروى است كه فرمود: «قيامت برپا نخواهد شد مگر اينكه قائم از ما به پاخيزد، و آن هنگامى است كه خداوند به او اجازه دهد. هركس از او پيروى كند نجات يابد و هرآنكه از او تخلّف جويد هلاك گردد. اى بندگان خدا، خدا را، خدا را، كه به سوى او بياييد هرچند بر روى برف و يخبندان باشد كه او خليفه خدا و خليفه من است».

[٢٢]. شيخ صدوق، همان، ج ٢، ص ٣٨٥.

[٢٣]. محمّد باقر مجلسى، همان، ج ٥٣، ص ٧.

[٢٤]. شيخ طبرسى، مجمع البيان، ج ٦، ص ٥١٩.

[٢٥]. تفسير قمى، ج ٢، ص ٥١.

[٢٦]. سوره قصص (٢٨)، آيه ١٣.

[٢٧]. كمال الدين، ج ٢، ص ٤٢٨.

[٢٨]. بحارالأنوار، ج ٥١، ص ٦٨.

[٢٩]. سوره ذاريات (٥١)، آيه ٤٢.

[٣٠]. كمال الدّين، ج ١، ص ١٣٥.

[٣١]. سوره اعراف (٧)، آيه ٧٥.

[٣٢]. همان.

[٣٣]. سوره اعراف (٧)، آيه ٧٦.

[٣٤]. كمال الدّين، ج ١، ص ١٣٦.

[٣٥]. بحارالأنوار، ج ١٢، ص ١٩.

[٣٦]. همان، ج ٥١، ص ٢٧.

[٣٧]. سوره مريم (١٩)، آيه ٤٨.

[٣٨]. سوره يوسف (١٢)، آيه ٩٤.

[٣٩]. كمال الدّين، ج ١، ص ١٤٢.

[٤٠]. سوره بقره (٢)، آيه ١٢٧.

[٤١]. علامه بحرانى، البرهان، ج ١، ص ١٥٣.

[٤٢]. بحارالأنوار، ج ٥٢، ص ٣٣٨.

[٤٣]. قطب راوندى، الخرائج، باب ١٣.

[٤٤]. سوره انبياء (٢١)، آيه ٦٩.

[٤٥]. سوره يس (٣٦)، آيه ٨٣.

[٤٦]. سوره حج (٢٣)، آيه ٢٧.

[٤٧]. البرهان، ج ١، ص ١٥٤؛ شيخ كلينى، كافى، ج ٤، ص ٢٠٥.

[٤٨]. سوره هود (١١)، آيات ٧١ و ٧٢.

[٤٩]. راوندى، خرائج و جرائح، ص ٧٢.

[٥٠]. سوره هود (١١)، آيه ٨١.

[٥١]. شيخ صدوق، همان، ج ٢، ص ٤٣١.

[٥٢]. سوره يوسف (١٢)، آيه ٨٤.

[٥٣]. سوره يوسف (١٢)، آيه ٨٧.

[٥٤]. همان، آيه ٨٨.

[٥٥]. شيخ صدوق، همان، ج ١، ص ٣٢٩.

[٥٦]. علّامه مجلسى، همان، ج ٥٢، ص ٢٨٠.

[٥٧]. سوره يوسف (١٢)، آيه ٣٣.

[٥٨]. شيخ صدوق، همان، ج ١، ص ٣٢٩.

[٥٩]. همان، ج ١، ص ٣٢٧.

[٦٠]. شيخ صدوق، همان، ج ٢، ص ٣٥٧.

[٦١]. همان، ج ٢، ص ٣٩٠.

[٦٢]. همان، ج ٢، ص ٣٩١.

[٦٣]. قمى، على بن ابراهيم، تفسير، ٤٠٤.

[٦٤]. سوره كهف (١٨)، آيات ٦٨ و ٦٧.