ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - امام و انبياء
اين معنى در حديث مفضّل از امام صادق (ع) آمده است.[١]
٥. شباهت به حضرت ادريس (ع)
ادريس (ع) جدّ پدر نوح (ع) است كه نامش اخنوخ بوده، خداوند او را به جايگاه بلندى بالا برد؛ گفته مىشود به آسمان چهارم بالا رفت و گفته مىشود كه به آسمان ششم برده شد.
١- ٥. در «مجمع البيان» از مجاهد نقل شده است كه گفت: ادريس به آسمان بالا برده شد؛ همان گونه كه عيسى به آسمان برده شد و او زنده است و نمرده و ديگران گفته اند: بين آسمان چهارم و پنجم قبض روح شده است. اين معنى از امام باقر (ع) نيز روايت شده است:[٢]
«قائم (ع) را نيز خداوند به جايگاه والايى به آسمان برد.»
ادريس (ع) را خداوند بر بال فرشتهاى نشانيد كه در فضاى آسمان او را به پرواز درآورد. در اين زمينه از امام صادق (ع) چنين روايت شده است:
«خداوند تبارك و تعالى برفرشتهاى از فرشتگان غضب كرد و بالهايش را بُريد، و او را در يكى از جزيرههاى دريا افكند؛ پس زمانى طولانى كه خدا مىداند در آن دريا ماند، و چون خداوند ادريس را به رسالت برانگيخت، آن فرشته نزد وى آمد و گفت: «اى پيغمبر خدا! دعا كن خداوند از من راضى شود و بالهايم را برگرداند. ادريس فرمود: «آرى». [چنين خواهم كرد]. آنگاه از پروردگار درخواست نمود و خداوند بالهاى آن فرشته را بازگرداند و از او راضى شد، سپس آن فرشته به ادريس گفت: «آيا حاجتى دارى؟» فرمود: «آرى. دوست دارم مرا به آسمان بالا ببرى تا به ملك الموت نگاه كنم چون با ياد او زندگى ندارم.» پس فرشته او را برگرفت و بر بالهاى خود به آسمانها برد تا به آسمان چهارم رسيد كه ناگهان ديد ملك الموت سر خود را از روى تعجّب حركت